جغرافياى تاريخى سيراف ( فارسى ) — الصفحة ٢٩

فصل سوم نام سيراف

بمانده به بيشه درون خوار و زار * نيايش همى كرد با كردگار « 44 »

و باز نوشته‌اند :

« و از آن پس آن قصه بود كه بر آسمان خواست رفت ، و صندوق و عقاب بياورد تا از بالا به زمين سارى فرو افتاد بر آب « 45 » . »

بازرگانان سيرافى نام اين شهر را « شيلاو » نيز مىگفتند . گمان دارم كه نويسنده عجايب المخلوقات و ياقوت كوشيده‌اند با ايجاد رابطه بين سيراف ، و داستان فرود كيكاوس ، مفهومى براى نام « شيرآب » و « سيراف » ايجاد كنند . زيرا چنان كه گذشت هيچيك از منابع ايرانى محل فرود كيكاوس را سيراف ندانسته‌اند .

مرحوم عباس اقبال مىنويسد :

« شيلاو امروز نام دره‌اى است در شمال سيراف قديم ، و شمال غربى طاهرى حاليه .

بنابراين مسلم مىشود كه نام فارسى قديم سيراف ( شيلاو ) بوده . يعنى در حقيقت سيراف لهجه ديگرى است از تلفظ شيلاو ، و بعيد نيست كه جزء اول اين نام يعنى شيل ، همان باشد كه هنوز در شمال يعنى در سواحل بحر خزر ، بآبهاى ماهىدار اطلاق مىشود و جمع آن را شيلات ميگويند « 46 » . »

نام سيراف را به صورت « شيلاف » نيز در كتاب عرايس الجواهر و نفايس - الاطايب ، نوشته‌ى ابو القاسم عبد اللّه كاشانى بسال 700 هجرى مىيابيم .

وى در فصل مربوط بمرواريد داستانى بدين شرح در كتاب خود آورده است « 47 » :

« و همچنين محمد بن ابى البركات جوهرى معتمدى از خواجگان تجار

( 44 ) - شاهنامه فردوسى چاپ بروخيم ج 1 ص 409 . ( 45 ) - مجمل التواريخ - بكوشش شادروان ملك الشعرا بهار ص 46 . ( 46 ) - مقاله سيراف از شادروان اقبال - مجله يادگار شماره 4 سال دوم . ( 47 ) - عرايس الجواهر و نقايس الاطايب - بكوشش ايرج افشار ص 127 .