كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهاء الدين محمد العاملي ( فارسى ) — الصفحة ٥٩

در منقبت على عليه السّلام

زد بتيرم بعد چندين انتظار * گرچه دير آمد خوش آمد تير يار

شد دلم آسوده چون تيرم زدى * اى سرت گردم چرا ديرم زدى

مقصود و مراد كون ديديم * ميدان هوس بپى دويديم

هر پايه كزان بلندتر بود * از بخشش حق بدان رسيديم

چون بوقلمون به صد طريقت * بر اوج هواى دل طپيديم

رخ بر رخ دلبران نهاديم * لحن خوش مطربان شنيديم

در باغ جمال ماه رويان * ريحان و گل و بنفشه چيديم

چون ملك بقا نشد ميسر * زان جمله طمع از آن بريديم

وز دانه شغل باز جستيم * وز دام عمل برون جهيديم

رفتيم بكعبهء مبارك * در حضرت مصطفى رسيديم

910

جستيم هزار گونه تدبير * تا تيغ اجل سپر نديديم

كرديم بجان دل تلافى * چون دعوت ارجعى شنيديم

بيهوده صداع خود نداديم * تسليم شديم و وارميديم

با وحشت گور انس جستيم * در كنج لحد بيارميديم

باشد كه چه بعد ما عزيزى * گويد چه بمشهدش رسيديم

( ايام وفا نكرد با كس ) * در گنبد او نوشته ديديم

اى خاك درت سرمهء ارباب بصارت * در تأديت مدح تو خم پشت عبارت

گرد قدم زايرت از غايت رفعت * بر فرق فريدون نه‌نشيند ز حقارت

در روضهء تو خيل ملايك ز مهابت * گويند بهم مطلب خود را باشارت

هر صبح كه روح القدس آيد بطوافت * در چشمهء خورشيد كند غسل زيارت

920

در حشر بفرياد بهائى برس از لطف * كز عمر نشد حاصل او غير خسارت