كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهاء الدين محمد العاملي ( فارسى ) — الصفحة ٢٩
فصل « 3 » فى ذم من صرف خلاصة عمره فى العلوم الرسمية المجازيه
شد عمر تو شصت « 1 » و همان پستى * وز باده‌ى لهو و لعب مستى
گفتم كه مگر چو بسى برسى * يا بىخود را دانى چه كسى
درسى درسى ز كتاب خدا * رهبر نشدت بطريق هدا
وز سى بچهل چو شدى و اصل * جز جهل از چهل نشدت حاصل
اكنون چو به شصت رسيدت سال * يكدم نشدى فارغ ز و بال
در راه خدا قدمى نزدى * بر لوح وفا رقمى نزدى
مستى ز علائق جسمانى « 2 » * رسوا شده‌اى و نميدانى
از اهل غرور ببر پيوند * خود را بشكسته دلان بر بند
شيشه چو شكست شود ابتر * جز شيشه‌ى دل كه شود بهتر
410
اى ساقى باده‌ى روحانى * زارم ز علائق جسمانى
يك لمعه ز عالم نورم بخش * يكجرعه ز جام طهورم بخش
كز سر فكنم به صد آسانى * اين كهنه لحاف هيولانى
فصل « 3 » فى ذم من صرف خلاصة عمره فى العلوم الرسمية المجازيه
فصل « 3 » فى ذم من صرف خلاصة عمره فى العلوم الرسمية المجازيه
اى كرده بعلم مجازى خوى * نشنيده ز علم حقيقى « 4 » بوى
سرگرم بحكمت يونانى * دل سرد ز حكمت ايمانى
در علم رسوم گرو مانده * نشكسته ز پاى خود اين كنده
( 1 ) - نخ : صرف ( 2 ) - نخ : نفسانى ( 3 ) - نخ : فى ذم من صرف عمره فى العلوم الرسمية الدنيويه و لم يلتفت الى العلوم الحقيقية الاخرويه ( 4 ) - نخ : حقيقت