كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهاء الدين محمد العاملي ( فارسى ) — الصفحة ٢٢

فصل فى التشوق الى الاقلاع عن ادناس دار الغرور و التشوق الى الارتماس فى بحر الشراب الطهور

رو بسوز اين جبه‌ى ناپاك را * وين عصا و شانه و مسواك را

320

ظاهرت گر هست با باطن يكى * ميتوان « * » ره يافت بر حق اندكى

ور مخالف شد درونت با برون * رفته باشى در جهنم سرنگون

ظاهر و باطن يكى بايد يكى * تا بيابى راه حق را اندكى

فصل فيما يتضمن الاشارة الى قول سيد الاوصياء صلوات إله عليه و آله ما عبدتك خوفا من نارك و لا طمعا فى جنتك بل وجدتك أهلا للعبادة فعبدتك

فصل فيما يتضمن الاشارة الى قول سيد الاوصياء صلوات إله عليه و آله ما عبدتك خوفا من نارك و لا طمعا فى جنتك بل وجدتك أهلا للعبادة فعبدتك

نان و حلوا چيست ؟ اى نيكو سرشت * اين عبادتهاى تو بهر بهشت

نزد اهل حق بود دين كاستن * در عبادت مزد از حق خواستن

رو حديث ما عبدتك اى « 1 » فقير * از كلام شاه مردان ياد گير

چشم بر اجر عمل از كوريست * طاعت از بهر طمع مزدوريست

خادمان بىمزد گيرند اين گروه * خدمت با مزدكى دارد شكوه ؟

عابدى كو اجرت طاعات خواست * گر « 2 » تو نا عابد نهى نامش رواست

تا بكى بر مزد دارى چشم تيز * مزد ازين بهتر چه خواهى اى عزيز

330

كو ترا از فضل و لطف با مزيد * از براى خدمت خود آفريد

با همه آلودگى قدرت نكاست * بر قدت تشريف خدمت كرد راست

فصل فى التشوق الى الاقلاع عن ادناس دار الغرور و التشوق الى الارتماس فى بحر الشراب الطهور

فصل فى التشوق الى الاقلاع عن ادناس دار الغرور و التشوق الى الارتماس فى بحر الشراب الطهور

( * ) - نخ : خواستى تا فاش گردد اندكى ( 1 ) - نخ : حقير ( 2 ) - نخ : گر عبادتگر