كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهاء الدين محمد العاملي ( فارسى ) — الصفحة ٥

فصل فى التأسف و الندامة على صرف العمر فيما لا ينفع فى القيامة و تأويل قول النبى صلى الله عليه و آله و سلم ، سؤر المؤمن شفاء « 1 »

يعنى آن كس را كه نبود عشق يار * بهر او پالان و افسارى بيار

گر كسى گويد كه از عمرت همين * هفت روزى مانده و آن گردد يقين

تو درين يك هفته مشغول كدام * علم خواهى گشت اى مرد تمام

فلسفه يا نحو يا طب يا نجوم * هندسه يا رمل يا اعداد شوم

علم نبود غير علم عاشقى * ما بقى تلبيس ابليس شقى

علم فقه و علم تفسير و حديث « 1 » * هست از تلبيس ابليس خبيث

زان نگردد بر تو هرگز كشف راز * گر بود شاگرد تو صد فخر راز

هر كه نبود مبتلاى ماه رو * اسم او از لوح انسانى بشو

دل كه خالى باشد از مهر بتان * لته حيض به خون آغشته دان

سينه‌ى خالى ز مهر گلرخان * كهنه انبانى بود پر استخوان

سينه گر خالى ز معشوقى بود * سينه نبود كهنه صندوقى بود

تا بكى افغان و اشك بيشمار * از خدا و مصطفى شرمى بدار

از هيولا تا بكى اين گفتگوى * رو بمعنى آر و از صورت مگوى

دل كه فارغ شد ز مهر آن نگار * سنگ استنجاى شيطانش شمار

اين علوم و اين خيالات و صور « 2 » * فضله‌ى شيطان بود بر آن حجر

تو به غير از علم عشق ار دل نهى * سنگ استنجا بشيطان ميدهى

شرم بادت زانكه دارى اى دغل * سنگ استنجاى شيطان در بغل

لوح دل از فضلهء شيطان بشوى * اى مدرس درس عشقى هم بگوى

چند و چند از حكمت يونانيان * حكمت ايمانيان را هم بدان « 3 »

چند زين فقه و كلام بىاصول * مغز را خالى كنى اى بو الفضول

( 1 ) - اين شعر در ساير نسخ ديده نشد . ( 2 ) - صور ( بضم صاد و فتح واو ) جمع صورت ( 3 ) - نخ : بخوان