كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهاء الدين محمد العاملي ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٤
چهارم - شرح اصطلاحات صوفيه
ش شاهد - هر چيز زيبا و ظريف و جالب نظر .
شوق - ميل تمام ، طلب مدام .
ط طريقت - راه و روش تصوف
ع عجب - خود بينى .
غ غيرت - حسدى كه بين محب و محبوب پديد آيد .
ف فتوح - باز شدن كار بسته ، گشايش دل ، رسيدن نفعى و يا خيرى بدرويشى .
فناء - زوال خصال ذميمه از سالك .
ق قرب - نزديكى بدرگاه الهى .
قطب - بزرگ مشايخ طريقت كه راهنماى عصر است .
قلندر - عارف ، خالى از هوى و هوس ، اهل تسليم و رضا .
ك كرامت - پديده‌هائى كه گاه بگاه از مشايخ بروز كند و خارق العاده باشد .
كشف - پديده‌ها و گشايشهائى كه از طرف حق سالك را رخ نمايد .
ل لاهوت - عالم ذات حق .
لب - صفت حيات ، بطن كلام .
م مجاهده - رياضت .
محاضره - حضور قلب بوسيله ذكر .
محو - رفع اوصاف و عادت .
مرقع - جبه‌ييست كه رقعه رقعه بر هم دوزند .
مست - اهل شوق و جذبه .
مشاهده - وجود حق .
مطلوب - حق .
ملكوت - عالم معنى ، عالم غيب ، عالم ارواح .
معاملت - راه و روش زندگى اجتماعى معاشرت با خلق با ادب خاص .
و واقعه - مكاشفى بزرك ، مردن .
وجد - جذبه‌ى الهى .
وصال - مقام وحدت .
وصول - نهايت قرب به حق .
وقت - جذبه‌هاى لذيذى كه پس از رياضت و اراده سالك را حاصل ميگردد .
ولايت - دوستى و حب حق ، و آن را درجاتى است .
ه هيبت - خوف .