كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهاء الدين محمد العاملي ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٩

حكايت

اى يار من از آن گذشتم و قيمت هم نميخواهم ، بد كردم ، اگر من بعد از اين مقوله حرف زنم مرد نباشم ، ميخواهم حالا بدانم كه پوست آن خربزه باسب دادى و يا بيابو و يا بدور انداختى ؟ .

آن فقير تاب نياورد ، گريبان خود را پاره پاره كرد و رو بصحرا نمود .

اى موش تو نيز در هر حرفى پانصد كلمه از من دليل و نظير خواستى و قبول كردى و باز از سر نو گرفتى و گفتگو ميكنى .

موش چون اين نظير را از گربه شنيد سكوت اختيار كرد .

گربه گفت :

اى موش چرا ساكت شده‌يى ؟ .

موش گفت :

اى شهريار بيش از اين دردسر دادن خوب نيست ، اگر شفقت فرمائى تا برويم و صحبت را بوقت ديگر گذرانيم اصلح و بهتر خواهد بود ، چرا كه گفته‌اند :

يار باقى صحبت باقى

گربه گفت .

بلى بسيار خوب ! حالا تو برو بخانه‌ى خود كه ما هم برويم ، لكن اى موش ميخواهم مرا حلال و آزاد كنى زيرا كه اراده‌ى سفر خراسان دارم و ميترسم كه مبادا اجل در رسد و مرگ امان ندهد كه بار ديگر بصحبت يكديگر برسيم ، چرا كه گفته‌اند .

شعر

افكند بغربت فلك بيباكم * آواره بكرد گردش افلاكم

يا رب ز كدام چشمه نوشم آبى ؟ * آيا بكدام گوشه باشد خاكم ؟