كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهاء الدين محمد العاملي ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٩

حكايت

پس آن شوهر از بسكه چنان ديده بود كمتر گوشت به خانه ميبرد ، مگر گاهى كه مهمان داشت .

قضا را روزى بمهان عزيزى رسيد ، از بازار نيم من گوشت خريد و به خانه رفت كه طعام از براى مهمان مهيا كند و خود آن مرد بكارى مشغول گرديد .

آن زن ديد كه شوهر از خانه بيرون رفت فرصت يافته نصف آن گوشت را قيمه كرد بخورد و با خود گفت معلوم نيست كه تا چند روز ديگر گوشت به خانه بياورد پس اولى آنست كه اين گوشت را برده بخانه‌ى همسايه و يا قرض بدهم و يا بسپارم و يا اينكه بر سبيل مهربانى و تواضع تقديم همسايه نمايم تا بوقت ديگر به كار من بيايد .

و الحاصل باقى آن گوشت را برداشته بخانه‌ى همسايه داد .

و چون شوهرش به خانه آمد گفت :

اى زن طعام پسته شده يا نه ؟ .

زن گفت : نه !

مرد از شنيدن جواب برآشفت و گفت :

چرا . ؟

زن گفت :

غافل شدم گوشت را گربه برد ! .

چون آن مرد چنان شنيد از خانه بدر آمد و همان گربه را پيدا نمود و زن هم گفت همين گربه است كه گوشت را برد ، مرد آن گربه را گرفت و بزن گفت سنك و ترازو را بياورد و گربه را در ترازو گذاشت و بكشيد ، گربه نيم من بود بعد مرد گفت .