كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهاء الدين محمد العاملي ( فارسى ) — الصفحة ٢١٣

حكايت

گفت : بگو ! :

گفت :

بنده آن مرد تاجرم كه كنيز خود را به تو سپردم ، چند وقت است مكرر ميآيم و به خدمت شما نميرسم ، امروز كه به خدمت شما رسيدم و سلام كردم جواب سلام نداديد ، جهت چيست ؟ بفرمائى ! .

قاضى گفت :

السلام عليك و رحمة اللّه و بركاته ! اول مرتبه كه آمدى چرا مرا خبر نكردى ، معذور بدار كه تو را نشناختم ! حالا خوش آمدى ! خير مقدم ! ، بارى سفر شما به طول انجاميد .

تاجر گفت :

سفر چنين است گاه واقع مىشود كه كسى به نيت يك ماه ميرود دو سال سفرش طول ميكشد .

قاضى گفت :

بكدام طرف سفر كرده بودى ! .

گفت .

اى قاضى از اينجا بهندوستان رفتم و از آنجا خريد كردم و بروم رفتم ، پس از آن از راه تبريز و خوى متوجه وطن شدم .

قاضى گفت :

آن پارچه‌ها كه چند روز قبل از اين جهت ما فرستاده بوديد گويا متاع هند بود و از سوقات روم و تبريز چرا جهت ما چيزى نياوردى ؟

تاجر سر به زير انداخته گفت :