كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهاء الدين محمد العاملي ( فارسى ) — الصفحة ١٩٩
حكايت
آن نعمتها ببركت آن است كه خداوند عالم بسبب مهمانى و ميزبانى ارزانى فرموده و آن گزنده‌ها گناهان صاحبخانه است كه بيرون ميرود .
پس از آن ، آن زن چنان راغب مهمان شد كه تمام عمر در باب مهمانى كردن به شوهر خود هميشه تأكيد ميكرد .
ديگر آنكه :
حكايت
حكايت
آورده‌اند كه در زمان حضرت ابراهيم عليه السلام ، آن حضرت بىمهمان افطار نميكرد .
از قضا روزى واقع شد كه مهمان بر آن حضرت نرسيد و آن حضرت گرسنه بود .
از خانه بتفحص مهمان بيرون آمد ديد كه در صحرا جماعتى ميرفتند حضرت ابراهيم ايشان را ديد پانزده نفر گبرند و بيل‌ها بر دوش گرفته به جائى ميروند ، ايشان را تكليف بمهمانى كرد ، آنها گفتند ما مردمانى هستيم فعله و كاركر بيچاره و هر يك از ما اطفال و عيال داريم ، هر گاه ما خود مهمان شويم اهل و عيال ما بى معيشت خواهند بود ، حضرت ابراهيم فرمود كه اجرت عمله‌گى شما را نيز خواهم داد ، بهر حال آنها را راضى كرده به خانه آورده مهمان ساخت ، چون گبران ضيافت را ديدند و اجرت هم گرفتند بيرون آمدند با خود گفتند كه فى الحقيقه دين ابراهيم بر حق است زيرا مهمانى كند و اجرت هم دهد ، در ساعت همه نزد حضرت ابراهيم برگشتند و كلمه‌ى طيبه شهادت بر زبان جارى ساختند و مؤمن و مسلمان شدند و رفتند .
و چون بعثت سيد كائنات محمد مصطفى صلى اللّه عليه و آله شد جبرئيل امين