كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهاء الدين محمد العاملي ( فارسى ) — الصفحة ١٥٥

تتمه‌ى حكايت

اگر شما دماغى داشته باشى صحبتى ميداريم .

موش گفت :

گرسنه‌ام و در اينحال صحبت نميتوان داشت .

گربه گفت :

ما از اهل مدرسه‌ييم و اهل مدرسه بقناعت عادت تمام دارند و نيز چنان عادت كرده‌ام كه اگر يك يوم هيچ نخورم مضايقه ندارم .

موش گفت :

بنده هم از سلسله‌ى صوفيانم ، و آنجماعت در خوردن نعمت الهى تقصير نميكنند ، گاه هنگام سلوك و چله نشينى و گاه از صبح تا شام حليم و كوفته و نان جو و سركه همه را ميخورند و باز شب هر جا بضيافت ميروند اينقدر هم ميخورند كه تا روز ديگر معده ايشان خالى نخواهد ماند .

گربه گفت :

اى موش ! حقيقت سلوك ايشان را بگو ! .

موش گفت :

سلوك ايشان بسيار خوبست .

گربه در باب بعضى از آنجماعت غزلى بخاطرش رسيد :

شعر

زاهد كه بخلوتگه اين كعبه مقيم است * غافل مشو از حيله كه آن گفت يتيم است

آنصورت كسوت كه بر آراسته او راست * شبگرد براقيست كه بر هر كه فهيم است