كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهاء الدين محمد العاملي ( فارسى ) — الصفحة ١٤٧

تتمه‌ى حكايت

بهر كارى كه باشد ابتداى او بنادانى * در آخر حاصلش نبود بجز درد پشيمانى

گربه فرياد برآورد و گفت :

اى موش ؟ اين مرتبه خوش طبعى را از حد گذرانيدى .

موش گفت :

اى شهريار ؟ در تمام عمر خود روزى مثل امروز بر من خوب نگذشته است ، در اول روز بچنگال تو بيمروت ظالم گرفتار و در آخر روز من فارغ و تو بدرگاه بخشش و كرم من اميدوار .

گربه با خود گفت :

ديگر بيش از اين طعنه و سرزنش از زيردستان نميتوان شنيد ، بيا برو تا وقت ديگر .

باز با خود گفت :

اينهمه صبر كردى ، لمحه‌ى ديگر سهل است شايد كه كارى ساخته شود و الا كه در آخر الامر ميتوان رفت .

بعد از آن ، گربه گفت :

بيش از اين آزار ما كردن جايز نيست ، چرا تو اينقدر بر ما استهزاء ميكنى ؟ .

موش گفت :

همان حرف اولى را ميزنى ، نه من تو را خبر كردم كه خوش طبعى بسيار ممدوحست و ميبايست تو از هيچ سخنى نرنجى ؟ . ، اكنون گوش دار تا ببينى كه پادشاه عادل با دختر و كشتيبان و پادشاه طامع و پسر چه كرد .

پس روزى ديگر پادشاه كشتيبانرا طلبيده خطاب كرد كه اى حرامزاده سخن