كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهاء الدين محمد العاملي ( فارسى ) — الصفحة ٩٠

عروس توبه

رويت كه ز باده لاله ميرويد از او * وز تاب شراب ژاله ميرويد از او

دستى كه پياله‌يى ز دست تو گرفت * گر خاك شود پياله ميرويد از او

خواهم كه على رغم دل كافر تو * آئينه‌ى اسلام نهم در بر تو

1230

آنگه ز تجلى رخت بنمايم * نورى كه بطور يافت پيغمبر تو

هر چند كه در حسن و ملاحت فردى * از تو بنماند در دل من دردى

سويت نكنم نگاه اى شمع اگر * پروانه من شوى و گردم گردى

اى هست وجود تو ز يك قطره منى * معلوم نميشود كه تو چند منى

تا چند منى ز خود كه كو همچو منى * نيكو نبود منى ز يك قطره منى

تا از ره و رسم عقل بيرون نشوى * يك ذره از آنچه هستى افزون نشوى

« 1 » من عاقلم ار تو ليلى حان بينى * ديوانه‌تر از هزار مجنون نشوى

ايدل كه ز مدرسه بدير افتادى * وندر صف اهل زهد غير افتادى

الحمد كه كار را رساندى تو بجاى * صد شكر كه عاقبت بخير افتادى

ايدل قدمى به راه حق ننهادى * شرمت بادا كه سست دور افتادى

1240

صد بار عروس توبه را بستى عقد * نايافته كام از او ، طلاقش دادى

( 1 ) نخ : يك لمعه ز روى ليليت بنمايم * عاقل باشم اگر تو مجنون نشوى