كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهاء الدين محمد العاملي ( فارسى ) — الصفحة ٧٧

طريق مردى

يعنى كه ترا ميطلبم خانه به خانه

روزيكه برفتند حريفان پى هر كار * زاهد سوى مسجد شد و من جانب خمار

من يار طلب كردم و او جلوه‌گه يار * حاجى بره كعبه و من طالب ديدار

او خانه همى جويد و من صاحب خانه

هر در كه زنم صاحب آن خانه توئى تو ! * هر جا كه روم پرتو كاشانه توئى تو !

در ميكده و دير كه جانانه توئى تو ! * مقصود من از كعبه و بتخانه توئى تو !

مقصود توئى ، كعبه و بتخانه بهانه

بلبل بچمن زان گل رخسار نشان ديد * پروانه در آتش شد و اسرار عيان ديد

عارف صفت روى تو در پير و جوان ديد * يعنى همه جا عكس رخ يار توان ديد

ديوانه منم ، من ! كه روم خانه به خانه

عاقل بقوانين خرد راه تو پويد * ديوانه برون از همه آئين تو جويد

تا غنچه بشكفته‌ى اين باغ كه بويد * هر كس بزبانى صفت حمد تو گويد

بلبل بغزل خوانى و قمرى بترانه

بيچاره بهائى كه دلش زار غم تست * هر چند كه عاصيست ز خيل خدم تست

اميد وى از عاطفت دمبدم تست * تقصير ( خيالى ) باميد كرم تست

يعنى كه گنه را به از اين نيست بهانه

هر چه در عالم بود ليلى بود * ما نمىبينيم در وى غير وى

1080

حيرتى دارم از آن رندى كه گفت * چند گردم بهر ليلى گرد حى

اى بهائى شاهراه عشق را * جز « 1 » بپاى عشق نتوان كرد طى

يكى ديوانهء را گفت بشمار * براى من همه ديوانگان را

جوابش داد كاين كاريست مشكل * شمارم خواهى ار فرزانگان را

ساز بر خود حرام آسايش * كه فراغت طريق مردى نيست

پا بفرساى در ره طلبش * پا همين بهر هرزه گردى نيست

( 1 ) - نخ : جز بنور