جامع التواريخ ( تاريخ آل سلچوق ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٤
سابعهم السلطان مغيث الدّنيا و الدّين محمود بن محمّد ابن ملكشاه بن الپ‌ارسلان
جنگ كردند .
طلايع سلطان مسعود شكسته شد ، و هزيمت به ميمنه رسيد . امير قسيم الدّوله برسوقى در كمين بود . بر لشكر مسعود حمله كرد . و ايشان را بشكست . مسعود و چبوش‌بك و لشكر بگريختند ، و برسوقى بر اثر مىرفت و ايشان را مىكشت . مؤيّد الدّين طغرايى و زين الكتّاب اسير شدند ، هردو را پيش تخت سلطان محمود آوردند . بفرمود تا هردو را هلاك كردند . و برسوقى بر اثر سلطان مسعود مىتاخت تا حدود قرى همدان او را بگرفت ، و پيش برادرش محمود آورد . محمود خلعتى كه سلطان سنجر به او داده بود در او پوشانيد ، و هرچه از رخت او به غارت برده بودند ، بازدادند .
و سلطان محمود شانزدهم شوّال سنهء خمس و عشرين و خمسمايه به شهر همدان وفات يافت . مدّت پادشاهى او چهارده سال بود ، و مدّت عمرش بيست و هفت سال .
حليت او : گردچهرهء سرخ و اسفيد ، گردمحاسن ، ربع القامة ، قوىبازو ، متناسب‌اعضا ، مبارك‌لقا ، سياست‌بها .
اسامى وزراء و حاجبانش :
الوزير : ربيب الدّوله ابو منصور القيراطى .
الوزير : كمال الدّين شمس الكفاة السميرمى .
الوزير : شمس الملك عثمان بن نظام الملك .
الوزير : شرف الدّين انوشروان بن خالد الكاشى .
الوزير : قوام الدّين ابو القاسم .
الحجّاب :
محمّد بن على بار ، طغايرك ، ارغان .