جامع التواريخ ( تاريخ آل سلچوق ) ( فارسى ) — الصفحة ١٢٣

چهاردهم السلطان الاعظم ركن الدّنيا و الدّين ابو طالب طغرل بن ارسلان بن طغرل بن محمّد بن ملكشاه بن الپ‌ارسلان محمّد بن داود بن ميكائيل بن سلچوق كه آخرين سلچوقيان بود رحمهم اللّه تعالى

پادشاهى نشاندند .

و در سنهء تسع و ثمانين و خمسمايه سلطان علاء الدّين خوارزمشاه به تهييج و اغراء قتلغ اينانج به طمع ملك عراق بيامد ، بعد از مصاف طغرل كشته شد . سرش به بغداد فرستادند ، تا در خزانهء سلاح نهادند با سر بساسيرى .

دولت سلچوق نخست از طغرل بود ، و به طغرل منتهى و متمادى شد .

ايشان چهارده سلطان بودند ، و مدّت ملك ايشان صد و چهل سال بود . تمامى اين تاريخ ايّام دولت و ذكر مقامات محمود كه از اختر سعد بدان موعود است ، و از خداى عزّ و جلّ مسئول ، وَعَدَكُمُ اللَّهُ مَغانِمَ كَثِيرَةً تَأْخُذُونَها فَعَجَّلَ لَكُمْ هذِهِ وَ كَفَّ أَيْدِيَ النَّاسِ عَنْكُمْ .

شعر

گرچه بىتو در آتشى رفتم * به خدايت سپردم و رفتم

از لب دلبران لبت خوش باد * روز من تيره شد شبت خوش باد *

تم الكتاب