جامع التواريخ ( تاريخ آل سلچوق ) ( فارسى ) — الصفحة ١١٩
سيزدهم السلطان الاعظم ركن الدّنيا و الدّين ارسلان بن طغرل ابن محمّد بن ملكشاه بن الپ‌ارسلان *
روز به نخجوان بود . با شاه ارمن و امراى اطراف خلعت پوشيدند ، آنگاه به جانب همدان حركت فرمود .
چون به تبريز رسيد ، خبر وفات * والدهء سلطان آوردند . چون به همدان رسيد ، تعزيت مادر بداشت . گوييا نظام و واسطهء مملكت و قوام آن سلطنت بدان خاتون بازبسته بود ، و بر اثر آن بعد از يك ماه خبر وفات اتابك ايلدگز برسيد در سنهء احدى و سبعين و خمسمايه ، و پسرش نصرة الدّين جهان پهلوان اتابك اعظم شد . مرقد ايلدگز را به همدان بردند ، به مدرسه‌اى كه براى مضجع خود ساخته بود . سلطان در همدان در جمادى الاولى سنهء احدى و سبعين خطبهء ستى فاطمه خواهر امير فخر الدّين علاء الدّوله كرد ، و سلطان در اوايل جمادى الآخر با سراى علاء الدّوله تحويل كرد ، و بعد از يك هفته در منتصف رجب سنهء احدى و سبعين [ و خمسمايه ] وفات يافت .
مدّت پادشاهى او پانزده سال ، و مدّت عمرش چهل و سه سال .
حليت او :
سرخ‌چهره بود ، خوب‌روى ، كشيده‌محاسن ، تنك‌موى ، ربع القامه ، تمام‌گوشت حليم‌صورت .
وزراء و حجّاب او :
الوزير : شهاب الدّين ابو القاسم .
الوزير : فخر الدّين بن معين الدّين مختصّ القاشى .
الوزير : جلال الدّين بن قوام الدّين درگزينى .
الحاجب : مظفّر الدّين بازدار .
الحاجب : اتابك اياز .
الحاجب : نصرة الدّين محمّد پهلوان بن اتابك ايلدگز .