تاريخ دولت اسلامى در اندلس ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٨١

فصل اول حكم المستنصر باللّه

بشنيد وعده داد كه يارىاش خواهد كرد تا پادشاهى از دست رفته فراچنگ آرد .

اردونيو پس از شكر و تحيت بازگشت و در حالى كه حيران آن همه شكوه و جلال شده بود از مجلس بيرون آمد . حاجب جعفر ، هداياى خليفه را به او و يارانش تقديم داشت و خطبا و شعرا خطبه‌ها و اشعار خود خواندن گرفتند و شكوه آن روز فراموش‌ناشدنى را بر همه اعلام داشتند . از آن جمله قصيدهء عبد الملك بن سعيد المرادى است :

ملك الخليفة آية الاقبال * و سعوده موصولة بنوال

و المسلمون بعزة و برفعة * و المشركون بذلة و سفال

القت بايديها الاعاجم نحوه * متوقعين لصولة الرئبال

هذا اميرهم اتاه آخذا * منه او اصر ذمة و حبال

متواضعا لجلاله متخشعا * متبرعا لما يرع بقتال « 6 »

چون سانچو از آنچه خليفه حكم ، خصم و رقيبش اردونيو را وعده داده بود خبر يافت از عواقب كار بترسيد و هيأتى از اكابر و روحانيان را نزد حكم فرستاد تا مراتب فرمانبردارى خود را به عرض او برساند و چنان كه به عبد الرحمان الناصر تعهد سپرده است برخى از قلاع را ويران كند و برخى را به حكومت اندلس تسليم نمايد « 7 » .

ولى ديرى نكشيد كه اردونيو درگذشت و سانچو كه از شر رقيب خود خلاص شده بود بار ديگر پيمان بشكست . امراى مسيحى از هيبت نظامى مسلمانان به وحشت افتادند و عاقبت به اين نتيجه رسيدند كه بايد همگان با يكديگر متحد شوند تا بتوانند در برابر ايشان مقاومت ورزند . بدين طريق پيمان دوستى ميان سانچو پادشاه ليون

( 6 ) . مقرى از ابن حيان اين روايت را به تفصيل بيان كرده است ، نفح الطيب ، ج 1 / ص 181 - 184 . ابن خلدون آن را خلاصه كرده است ، العبر ، ج 4 / ص 145 . ابن عذارى ، البيان المغرب ، ج 2 / ص 251 . ( 7 ) . ابن خلدون ، العبر ، ج 4 / ص 145 .