تاريخ دولت اسلامى در اندلس ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٢

فصل نهم عبد الرحمان بن الحكم

چون حكم بمرد عبد الرحمان پسر بزرگش كه ولىعهد او بود به جايش نشست .

چنان كه گفتيم به هنگامى كه پدر بيمار بود به نيابت او فرمان مىراند . يك روز پس از مرگ پدر يعنى در روز بيست و هفتم ذو الحجهء سال 206 / ماه مه سال 822 م با او بيعت شد . اين بيعت در قصر حاجب عبد الكريم انجام پذيرفت . چون به تخت ملك برآمد سى و يك سال از عمرش گذشته بود . عبد الرحمان در سال 176 ه / 792 م در طليطله متولد شد . مادرش كنيز ام ولد بود موسوم به حلاوه . عبد الرحمان محبوبترين فرزندان حكم در نزد او بود . حكم به تربيت او همت گماشت و به دانش و فرهنگ او اهتمام خاص داشت . عبد الرحمان از همان دوران جوانى به ادب و حكمت و درس حديث و فقه مشتاق بود و ذهنى تيز و روشن داشت « 1 » . علاوه بر اينها اميرى باكفايت بود و از امور جنگ و ادارهء مملكت آگاه و براى مناصب مملكتى بهترين مردان را برمىگزيد . ازاين‌رو همواره برگزيده‌ترين رجال دولتى و وزرا و سرداران و قضاة گرد او بودند « 2 » .

( 1 ) . اخبار مجموعه ، ص 135 . ( 2 ) . مخطوط ابن حيان ، ص 138 .