تاريخ ايران در قرون نخستين اسلامى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٥
نام‌گذارى
اضافهء خاتمه‌هاى ايرانى « 1 » يا به طرز ديگرى « 2 » تغيير فرم مىيافتند .
تركها نيز با وجود اينكه ، بر خلاف آنچه از ايرانيان موقتا به ظهور پيوست ، هيچ‌گاه عادات قديمى خود را « 3 » از دست ندادند ، با اين وصف به زودى به استعمال نامهاى ايرانى عادت كردند . در دوره‌هاى آخر سلجوقيان حتى در بين ايرانيان اين امر رواج يافت كه خود را به القاب تركى ملقّب سازند « 4 » . - اين مطلب هم كه پايه‌گذاران سلسلهء سلجوقيان يعنى برادران چهارگانهء سلجوقى نامهاى توراتى ( ميكائيل ، يونس ، موسى و اسرائيل ) « 5 » داشته‌اند ، البته با توجه به اينكه اين اسامى ( جز نام موسى ) در جهان اسلامى خيلى به ندرت معمول بوده است ، شايد مربوط به اين باشد كه اين طايفهء ترك زمان طويلى با خزرىها در ارتباط بوده « 6 » و به همين جهت در ازمنهء متقدم خويش در پاره‌اى امور از يهوديان تأثر يافته است .
القاب با كنايه و اشاره‌اى هم كه به مناسبتى به افرادى داده مىشد ، مانند لقب « خدّاش » براى عمرو بن يزيد ( 736 برابر 118 هجرى ) مبلّغ معروف
( 1 ) - مانند اسامى ساكنان رى و همدان : مقدسى ( احسن التقاسيم ) ، ص 398 ( سال 985 برابر 375 هجرى ) ؛ - علاوه بر اين ، مثل اسامى سران كرد نامبرده در بالا . ( 2 ) - صورت كوتاه كنيه‌ها مثل بو الفضل و بو القاسم ( به جاى ابو الفضل و ابو القاسم ) در زبان كتابت نيز حتى سال 933 ( برابر 321 هجرى ) ( ابن مسكويه ، تجارب الامم ، ج 1 ، ص 276 ) و كمى بعد از آن ( هلال الصابى ، فهرست : 98 ) ، ص 391 به بعد . ( 3 ) - دربارهء نامهاى مركب با « آى » ( ماه ) و « ابه » رجوع كنيد به جوينى ( تاريخ جهانگشا ، فهرست : 152 ) ج 2 ، ص 15 . ( 4 ) - رجوع كنيد به : Koprulu , Kay 4241 ( همچنين ارامنه و گرجيان ) ؛ - در اين مورد رجوع كنيد به : Spuler , Ilch . 193 - 197 . ( 5 ) - نام رسولى سلجوقى كه به نزد مسعود غزنوى فرستاده شده بود ( سال 1035 برابر 426 هجرى ) داود بوده ، در حالى كه دو همراه وى ، نام تركى داشته‌اند : تاريخ بيهقى ( فهرست : 161 ) ، ص 500 . ( 6 ) - Douglas M . Dunlop : Beitrage zum Chasarenproblem S . 22 - 25 . [ نسخهء اصل اين سخنرانى كه در سال 1948 در گوتينگن ايراد شده است ، در 26 صفحه در تملك پرفسور شدر ( Prof . H . H . Schaeder ) بود ] . سند وى Bar Hebraeus ( فهرست : 230 و 231 ) و ابن حسول : كتاب تفسير الاتراك ( فهرست : 128 ) مىباشد .