تاريخ ايران در قرون نخستين اسلامى ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٦٩

آل بويه در اوج قدرت خويش

آل بويه در اوج قدرت خويش

آل بويه در اوج قدرت خويش

با در نظر گرفتن تثبيت مجدّد موقعيت قدرت سامانيان - چنانچه درست در همان موقع ابو علىّ بن محتاج توانست به مأموريت از طرف اين سلسله شهر رى را از آل بويه پس بگيرد - ظاهرا نزديك بود ، با وجود اختلافى كه ميان همين ابو على و نوح اول بپاخاست ( كه با تصرف همدان و نهاوند و دينور به دست اين شورشى - ابو على محتاج - پايان يافت ) ، بساط سلطنت آل بويه به زودى برچيده شود ، ولى اين خطر در سال 945 ميلادى ( 333 هجرى ) مرتفع گشت ، يعنى در سالى كه احمد ( معز الدولة ) موفق شد از جنوب غربى ايران ( يعنى از حيطهء قدرت بلامنازع خود ) ابتدا به سوى واسط ( 5 مارس 945 ميلادى برابر سىام رجب 333 هجرى ) و سپس به طرف بغداد پيش رفته در اواسط دسامبر آن سال « 1 » اين فرمانرواى شيعى به آنجا وارد شود . بدين ترتيب براى اوّلين بار يكى از سلسله‌هاى اسلامى كه در ايران به وجود آمده بود موفق شد بين النهرين را نيز تحت تسلّط خود درآورد . چيزى كه بود چون اينان خاندانى شيعى بودند تسلطشان براى خليفه چندان مطبوع نمىنمود ، ولى فقط با عزل خليفه المستكفى

( 1 ) - روز يازدهم جمادى الاولى ، سال 334 هجرى كه برابر با 19 دسامبر 945 روز جمعه بوده است نه يكشنبه . - فهرستى از امراى آل بويه در بين النهرين در كتاب ذيل ديده مىشود : Zambaur 9 .