تاريخ الإسلام ( تاريخ سياسى اسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٤
روايت طبرى
روايت طبرى
روايت طبرى
بگفته طبرى وقتى ابرهه در مغمس فرود آمد يكى از كسان خود را با گروهى فرستاد كه تا نزديك مكه رفتند و اموال مكيان را بيغما بردند ، در آن ميانه دويست شتر از عبد المطلب بود كه در آن هنگام سمت رياست قريش را داشت مردم قريش و كنانه و قبايل ديگر كه در منطقه حرم بودند مىخواستند با كسان ابرهه جنگ كنند ولى متوجه شدند كه تاب مقاومت با سپاه او ندارند .
پس از آن ابرهه مردى را حناطه نام به مكه فرستاد و به دو گفت : پيشواى اين شهر را بجوى و باوى بگو كه شاه ميگويد من براى جنگ شما نيامده‌ام بلكه ميخواهم كعبه را ويران كنم و اگر از در ستيز درنيائيد بخونريزى نياز ندارم و اگر پيشواى آنها سر پيكار ندارد او را پيش من آر . وقتى حناطه به مكه درآمد و از پيشواى قريش پرسيد گفتند پيشواى ما عبد المطلب پسر هاشم است . حناطه بنزد عبد المطلب رفت و پيغام ابرهه را بگفت .
عبد المطلب گفت : ما مايل بجنگ نيستيم و طاقت ستيز نداريم . اين خانه خدا و خانه ابراهيم خليل است .
حناطه گفت بنا بر اين بنزد ابرهه بيا زيرا فرمان داده كه ترا بنزد او ببرم .
عبد المطلب باتفاق بعضى از فرزندان خويش بهمراه حناطه بلشكرگاه ابرهه رفت و بحضور او رسيد بوسيلهء مترجم گفت حاجت من اينست كه دويست شترم را بازپس دهند .
ابرهه جواب داد : من وقتى ترا ديدم احترامت در دلم راه يافت و چون سخن گفتى در نظرم خوار شدى آيا درباره دويست شتر خود سخن ميگويى و از خانه‌اى كه زيارتگاه تو و پدران تو است و من براى ويران كردن آن آمده‌ام چشم ميپوشى .
عبد المطلب گفت : من صاحب شترانم ، خانه نيز صاحبى دارد كه آن را حمايت مى - كند . پس از آن بابرهه پيشنهاد كرد كه يك سوم اموال تهامه را بگيرد و از ويران كردن خانه چشم بپوشد . ابرهه اين پيشنهاد را نپذيرفت . عبد المطلب از پيش او بيرون شد و با