تاريخ حبيب السير في أخبار افراد البشر ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٢٧

5 - نفوذ قصص انبيا و داستانهاى قديم در ادبيات

كه پسر بود دو مر آدم را * مه قابيل و كهترش هابيل

مر كهين را خداى ما بگزيد * تا بكشتش بدين حسد قابيل

خاقانى گويد :

مريم بكر معانى را منم روح القدس * عالم ذكر معالى را منم فرمان‌روا

حسن‌يوسف را حسد بردند مشتى ناسپاس * قول احمد را خطا گفتند جمعى ناسزا

لشكر عادند و كلك من چو صرصر از صرير * نسل يأجوجند و نطق من چو صور اندر صدا

* * *

كمان گروههء گبران ندارد آن مهره * كه چار مرغ خليل اندر آورد ز هوا

* * *

يوسف من گرگ مست باده به كف صبح فام * وز دو لب باده رنگ سركه‌فشان از عتاب

هست چو صبح آشكار كز رخ يوسف برد * ديدهء يعقوب كحل فرق زليخا خضاب

عطسهء او آدم است عطسهء آدم مسيح * اينت خلف كز شرف عطسهء او بود باب

جمال الدين محمد بن عبد الرزاق اصفهانى :

باد شاگرد دم عيسى شده است از بهر آنك * چشم نرگس را كشد بىماء حصرم توتيا

سعدى ميفرمايد :

چه غم ديوار امت را كه باشد چون تو پشتىبان * چه باك از موج بحر آن را كه باشد نوح كشتىبان

* * *