تاريخ ابن خلدون ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٧٠

قصهء سيف بن ذى يزن و تسلط ايرانيان بر يمن

ثم سيلت من بعد ذلك قالت * ان ملكى لقريش التجار

ثم سيلت من بعد ذلك قالت * ان ملكى لخير سنجار

و قليلا ما يلبث القوم فيها * غير تشييدها لحامى البرار

من اسود يلقيهم البحر فيها * تشعل النار فى اعالى الجدار

شهر ظفار پيوسته جايگاه ملوك بود و همچنين در عصر اسلامى ، در عصر اموى و عباسى ، همواره يمن يكى از والاترين ولايات بوده ، زيرا منازل عرب عاربه و تختگاه پادشاهانى بزرگ از تبابعه و اقيال و عباهله [ 1 ] بوده است .

سخن در اخبار حمير و ملوكشان در يمن ، به پايان آمد . اينك به ذكر معاصرانشان از طوايف غير عرب مىپردازيم . و اين كتاب را بدين شرط تأليف مىكنيم كه اخبار همه مخلوقات را در آن بياوريم . و احوال اين نژاد از عرب را از جميع جهات بيان داريم و امم مشهور ، از غير عرب را كه در عهد طبقهء اول و دوم عرب زندگى مىكرده‌اند از نبطىها و سريانيان اهل بابل و جرامقهء اهل موصل سپس قبطيان به شرح بيان كنيم آنگاه به بنى اسرائيل و ايرانيان و يونانيان و روميان پردازيم .

اينك به اختصار از ملك و دولت ايشان سخن مىگوئيم . و اللّه ولى العون و التوفيق و لا رب غيره و لا مأمول الاخيره .

[ ( 1 ) ] ملوك حمير كه در اسلام هم بر ملك خود گذاشته شدند .