تاريخ امامان شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٤١
تاريخ امامت امام حسن عسكرى عليه السلام
امام عليه السلام و بازداشت او را به سامرا فراهم كند تا بدين رو موجب تحريك و اعتراض مردم نگردد .
متوكل در نامه احضاريه به امام - كه فريبى بيش نبود - با ذكر مقام والاى ايشان و ابراز درك موقعيت معنوى و علمى او ، حضرت را فراخواند ؛ آن هم به بهانه كمك به ايشان و براى تجديد عهد و ديدار با او . متوكل نوشت كه حضرت با هر كه تمايل دارد ، به سامرا مسافرت كند و اگر مىخواهد ، يحيى بن هرثمه و سپاهيان همراه او در اين سفر او را همراهى كنند . به هر روى ، يحيى مأموريت يافت امام هادى عليه السلام را با سيصد تن از نظاميان از بيراهه روانه سامرا كند . « 1 » برخى گزارش‌هاى تاريخى حاكى از اعتراض و برخورد تند مردم مدينه با نظاميان حكومت براى انتقال امام عليه السلام دارد . از نكات جالب تاريخى ، گرايش يحيى بن هرثمه ، فرمانده سپاه متوكل به امام هادى عليه السلام است كه ديدار با امام عليه السلام و همراهى او از مدينه به سامرا باعث دگرگونىاش شد ، « 2 » از اين‌رو در گزارش به متوكل از بازرسى منزل امام عليه السلام و برخورد او ، جز توصيف نيكى حضرت چيزى نگفت . امام هادى عليه السلام حدود بيست سال در شهر سامرا بود . حضرت به اجبار لباس اميران نظامى و دربارى را مىپوشيد و در پادگان و اردوگاهى نظامى زندگى مىكرد . در واقع متوكل با اين روش سعى داشت امام عليه السلام را تحقير كند ، ولى امام عليه السلام با آرامى و وقار در مجالس با ايراد سخنانى همه حيله‌ها و نقشه‌هاى خليفه را خنثى مىكرد و عظمت و شأن خويش را مىنماياند . مثلًا متوكل در مجلسِ بزمى امام عليه السلام را وارد مجلس كرد ، اما حضرت با سرودن اشعارى كه مضامينى بلند داشت بزم آنان را برهم زد و حتى متوكل ، وزرا و اميران را به گريه واداشت . « 3 » تلاش و جهاد مستمر امام عليه السلام و گسترش و رشد تشيع و فعال شدن آنان در عرصه‌هاى مختلف ، حكومت را واداشت تا براى سركوبى اين جنبش فرهنگى ، علمى و معنوى ، امام عليه السلام را در سال 254 هجرى به شهادت برساند . « 4 »
تاريخ امامت امام حسن عسكرى عليه السلام
تاريخ امامت امام حسن عسكرى عليه السلام
امام حسن بن على عليه السلام در سال 232 هجرى از مادرى به نام حُديثه يا سوسن ( يا سليل ) از بانوان عارف و پارسا بود ، متولد گشت . ايشان از سال 254 تا 260 هجرى عهده‌دار منصب امامت
( 1 ) . بنگريد به : علّامه محمد تقى مجلسى ، بحار الأنوار ، تحقيق محمدباقر محمودى ، ج 5 ، ص 142 . ( 2 ) . ابوالحسن على بن حسين مسعودى ، مروج الذهب و معادن الجوهر ، ج 4 ، ص 84 . ( 3 ) . بنگريد به : همان ، ص 11 . ( 4 ) . برگرفته و تلخيص از : رسول جعفريان ، حيات فكرى و سياسى امامان شيعه عليهم السلام ، ص 510 - 503 .