تاريخ امامان شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢١١
تاريخ امامت امام كاظم عليه السلام
تاريخ امامت امام كاظم عليه السلام
تاريخ امامت امام كاظم عليه السلام
امام موسى بن جعفر عليه السلام در سال 128 هجرى از مادرى به نام حميده بربريه تولد يافت . او به دليل برخوردارى از حلم و شكيبايى در مقابل مخالفان و فرونشاندن خشم در مقابل دشمنان ، به « كاظم » ملقب گرديد . امام كاظم از سال 148 - 183 مقارن با حكومت چهار خليفه عباسى ، منصور ، مهدى ، هادى و هارون‌الرشيد ، امامت شيعه را بر عهده داشت كه آغاز استبداد و اوج اقتدار آنها بود . ايشان در زمان خود به علم و تقوا و زهد و ديانت و عبادت شهرت داشت ؛ تا جايى كه ابن ابىالحديد معتزلى در باره امام كاظم عليه السلام مىنويسد : « فقاهت ، ديانت ، عبادت و بردبارى و شكيبايى ، همه در آن حضرت جمع بود » . « 1 » بزرگوارى و زهد و عبادت امام كاظم عليه السلام به قدرى شهره بود كه هارون‌الرشيد سرسخت‌ترين دشمن امام نيز مىگويد : « اين مرد [ / موسى بن جعفر ] از راهبان بنىهاشم است » . « 2 » دوران امامت امام كاظم عليه السلام هم‌زمان با تثبيت حاكميت عباسى و قيام‌هاى متعدد علويان عليه عباسيان است ، از اين‌رو با سخت‌گيرى بيشترى نسبت به شيعيان برخورد كردند . از سويى چون قيام مسلحانه و آشكار علويان - همانند واقعه فخ - سبب هراس عباسيان از شكل‌گيرى يك جريان قوى علوى گرديد ، فشار آنان به جريان‌هاى فكرى مخالف افزايش بيشترى يافت .
از همين روى ، امام كاظم عليه السلام به‌شدت سياست تقيه را پيشه كرد و از هر نوع افشاى اسرار و روابط با شيعيان و آشكار نمودن آيين و امور عبادى و مذهبى شيعه ، سخت جلوگيرى نمود ؛ تا بدانجا كه حتى گاه در احاديث منقول از حضرت ، نام ايشان حذف و با عبارت « عن الرجل » نقل شده است تا از انتساب آشكار روايت به امام عليه السلام جلوگيرى شود . امام عليه السلام نيز توصيه مىكرد كه اگر
( 1 ) . عزالدين هبةالله بن محمد بن ابىالحديد مدائنى ، شرح نهج‌البلاغه ، ج 15 ، ص 273 . ( 2 ) . ابوجعفر محمد بن على بن حسين بن بابويه قمى ، عيون اخبار الرضا عليه السلام ، ج 1 ، ص 31 .