جهانگشاى نادرى ( فارسى ) — الصفحة ٧٧١

ص 364 ، سطر 22 : جاوخ

منسوب به اين ناحيه ختلى [ خ ت لى ] آمده است .

براى اطلاع بيشتر به « شرح آسياى مركزى » نسخهء خطى كتابخانهء ملى بشمارهء 1139 رجوع شود .

[ ص 363 ]

( 1283 )

ص 363 ، سطر 5 : على آباد

[ ع لى عا با د ] ( اسم خاص ) . دهى است از دهستان كهنه فرود بخش حومهء شهرستان قوچان . - اين ده بهفت كيلومترى جنوب خاورى قوچان و دو كيلومترى شمال خاورى شوسهء قديمى مشهد بقوچان قرار دارد .

محل آن در جلگه و آب و هواى آن معتدل است .

( از فرهنگ جغرافيايى ايران جلد نهم ) .

( 1284 )

ص 363 ، سطر 13 : مربع‌نشين

[ م ر ب ب ع ن شى ن ] ( اسم فاعل مركب مرخم ) .

آنكه چهار زانو نشيند « 1 » يعنى ران چپ را از زير ران راست برآورد و پاى راست را بر ران چپ نهد . در نزد سلاطين براى احترام چنين نشينند و اين گونه نشستن را بهندى پالتى مىگويند .

( از آنندراج ) .

( 1285 )

ص 363 ، سطر 16 : بندق

[ ب ن د ق ] ( اسم ) . گلولهء گلين ، گلولهء توپ و تفنگ .

( از ناظم الاطباء ) .

[ ص 364 ]

( 1286 )

ص 364 ، سطر 21 : قانق

[ قا ن ق ] ( اسم خاص ) . به « قاينق » درين تعليقات رجوع شود .

( 1287 )

ص 364 ، سطر 22 : آقزىپر

[ ؟ ] ( اسم خاص ) . اين نام در جهانگشا چنين و در تاريخ داغستان « آغزى بر » آمده است . ظاهرا صحيح آن « آق زبير » است و آن نام ناحيتى است بشمال « جادوخ » و آنطرف رودخانه قانق . - طايفهء مقيم در آنجا نيز به اين نام موسوم است .

( 1288 )

ص 364 ، سطر 22 : جاوخ

[ ؟ ] ( اسم خاص ) . اين نام در بعض نسخ جهانگشا چنين و در بعض ديگر « چاق » و در تاريخ

( 1 ) - اين كلمه نعت است و گاهى بجاى منعوت مىآيد .