جهانگشاى نادرى ( فارسى ) — الصفحة ٥٥٧

ص 75 ، سطر 14 : مطايا

[ ص 75 ]

( 439 )

ص 75 ، سطر 1 : ذات البروج

[ ذ ا ت ل ب ر و ج ] ( اسم خاص ) . فلك هشتم كه آن را در شرع كرسى خوانند .

( از آنندراج ) .

( 440 )

ص 75 ، سطر 1 : بادليج « 1 »

[ با د لى ج ] ( اسم ) . نوعى از توپ است .

( آنندراج ) .

ببادليج سحر چرخ چون گلوله گذارد * بود خزينهء باروت بىدرنگ ستاره .

( ملا طغرا بنقل آنندراج )

( 441 )

ص 75 ، سطر 2 : ضرب‌زن

[ ض ر ب ز ن ] ( اسم ) . قسمى از اسلحه آتشى است كه آن را توپ نيز گويند . « 2 »

( از ناظم الاطباء ) .

( 442 )

ص 75 ، سطر 3 : باره

[ با ر ه ] ( اسم ) . ديوار حصار . قلعه .

( از ناظم الاطباء ) .

( 443 )

ص 75 ، سطر 9 : ذيل

[ ذ ى ل ] ( اسم ) . دامن .

( از ناظم الاطباء ) .

( 444 )

ص 75 ، سطر 11 : حشر

[ ح ش ر ] ( اسم ) . جمعيّت ، انجمن ، مجمع .

( از ناظم الاطباء ) .

( 445 )

ص 75 ، سطر 14 : مطايا

[ م طايا ] ( جمع مطيّه ) « 3 » . شتران سوارى ، ستوران سوارى كه در سير خود كوشش كنند و شتاب نمايند .

( از منتهى الارب ) .

( 1 ) - فرهنگ نفيسى آن را « بادليجه » ضبط كرده است . ( 2 ) - به نظر مىرسد كه ضبط اين كلمه بايد به سكون « با » باشد و خودش اسم فاعل مركب مرخم . - معلوم نيست ضم « با » در آن چگونه و بچه دليل بوده است . شايد تلفظ عاميانه ملاك ضبط باشد . ( 3 ) - مطايا جمع مطيه است بر وزن فعالل البته با مراعات قوانين اعلال در جمع‌هاى منتهى الجموع در وزنهاى « فعيله » ناقص .