جهانگشاى نادرى ( فارسى ) — الصفحة ٥٣٧
ص 51 ، سطر 13 : شادلو
شمال : بخش كلات ؛ باختر : كوه الاداغ ؛ جنوب : بخش جنت‌آباد ؛ قصبه آن بنام سرخس است كه در 180 كيلومترى خاور مشهد بر سر راه مشهد بسرخس قرار دارد .
( از فرهنگ جغرافيايى ايران جلد نهم ) .
( 349 )
ص 50 ، سطر 10 : تجن - يا - طژن
ص 50 ، سطر 10 : تجن - يا - طژن
[ ت ج ن - يا - ط ژ ن ] ( اسم خاص ) . نام قسمتى از رودخانهء هريرود است با مشخصات زير :
از دامنهء جنوبى كوههاى بابا در افغانستان هريرود سرچشمه مىگيرد كه پس از عبور از غور و مشروب كردن هرات بشمال متوجه مىشود و خط سرحدى ايران را تشكيل ميدهد . - اين رود در قسمت سفلى بنام تجن موسوم « 1 » است كه وارد ريگزارهاى خوارزم مىگردد .
( از جغرافياى طبيعى كيهان ص 96 ) .
( 350 )
ص 50 ، سطر 16 : سبزخنگ
ص 50 ، سطر 16 : سبزخنگ
[ س ب ز خ ن گ ] ( تركيب وصفى مقلوب ، اسم مركب ) .
كميت و اسب سرخ تيره ؛ مجازا اسم است مرآسمانرا .
( از ناظم الاطباء ) .
[ ص 51 ]
[ ص 51 ]
( 351 )
ص 51 ، سطر 9 : قوزغان « 2 »
ص 51 ، سطر 9 : قوزغان « 2 »
[ قو ز عا ن ] ( اسم خاص ) . « قوزغان » يا « گوزگان » نام يكى از بخشهاى دره‌گز به زمان نادر بوده است . امروز قلعهء قوزغان از نواحى اتك شمالى است كه طبق قرارداد مرزى آخال 1881 ميلادى ضميمهء - تركستان روس شده است . - درهء قوزغان در سه كيلومترى مرز ايران و شوروى واقع و با رودخانهء آن از متفرعات محال اتك جنوبى و جزء خاك ايران در شهرستان دره‌گز است .
( از پاورقى شيرمرداتك ص 3 ) .
( 352 )
ص 51 ، سطر 13 : شادلو
ص 51 ، سطر 13 : شادلو
[ شا دلو ] ( اسم خاص ) . نام طايفه بزرگى است كه در زمان
( 1 ) - ناحيه‌اى كه در كنار رود تجن است بنام تجن خوانده مىشود . ( 2 ) - قوزقان ضبط ديگر اين كلمه است و در ترجمهء فارسى كتاب لكهارت « قوزغان ، خرقان » آمده است .