جهانگشاى نادرى ( فارسى ) — الصفحة ٥١٣
ص 30 ، سطر 6 : دره‌جز
قوام چيزهاست
( از ناظم الاطباء ) .
( 249 )
ص 29 ، سطر 13 : طنبور
ص 29 ، سطر 13 : طنبور
[ ط ن بو ر ] ( اسم ) . نوعى از بربط كه داراى گردن درازى مىباشد و گويند كه اين لفظ ماخوذ از كلمهء « دنبه‌بره » فارسى است بواسطه شباهتى كه به آن دارد .
( از ناظم الاطباء ) .
( 250 )
ص 29 ، سطر 22 مينا :
ص 29 ، سطر 22 مينا :
[ مى نا ] ( اسم ) . آبگينه سپيد و الوان ، آبگينه و شيشهء شراب و ساغر و پياله .
( از برهان قاطع ) .
[ ص 30 ]
[ ص 30 ]
( 251 )
ص 30 ، سطر 2 : تطاول
ص 30 ، سطر 2 : تطاول
[ ت طا و ل ] ( مصدر باب تفاعل ) . گستاخى ، ستيزگى درشتى ، جور و تعدى و اخذ ناحق .
( از اقرب الموارد ) .
( 252 )
ص 30 ، سطر 6 : دره‌جز
ص 30 ، سطر 6 : دره‌جز
[ د ر ر ج ز ] ( اسم خاص ) . « 1 » دره‌جز نام يكى از شهرستان‌هاى خراسان است با حدود و مشخصات زير :
شمال : مرز ايران و شوروى ؛ خاور : بخش سرخس از شهرستان مشهد ؛ جنوب باخترى : شهرستان قوچان ؛
آب و هواى اين ناحيه آن قسمت كه داخل كوه هزار مسجد است سردسير و آن قسمت كه در جلگه قرار دارد نسبة گرم است .
ارتفاعات : دو رشته ارتفاع در طرف خاور امتداد دارد و در هر محلى باسامى خاص ناميده مىشود . - قله اصلى اين ارتفاعات هزار مسجد است و از شعب مشهور آن زرين‌كوه و گردنه معروف اللّه اكبر مىباشد . راه قوچان و دره‌جز ازين گردنه مىگذرد كه در قسمت جنوبى 44 پيچ دارد .
رودخانه : اين ناحيه را دو رودخانه است : 1 - زنگالو كه از كوههاى هزار مسجد سرچشمه مىگيرد و از شمال باخترى بجنوب خاورى
( 1 ) - در فرهنگ جغرافيايى ايران اين ناحيه « دره‌گز » ضبط شده است .