جهانگشاى نادرى ( فارسى ) — الصفحة ٤٩٣

ص 19 ، سطر 7 : مغان

چند شهر است اندر ايران مرتفعتر از همه * بهتر و سازنده‌تر از خوشى آب و هوا

گنجهء پر گنج در اران صفاهان در عراق * در خراسان مرو و طوس ، در روم باشد آقسرا .

به « نزهت القلوب » صفحات 91 و 92 چاپ ليدن و « سرزمينهاى خلافت شرقى » رجوع شود .

( 177 )

ص 19 ، سطر 6 : اردبيل

[ ا ر د بى ل ] ( اسم خاص ) . ناحيتى است در شرق آذربايجان كه از رودخانه « بالق‌چاى » ( ماهىرود ) مشروب مىشود .

مركز آن شهر اردبيل است كه در 48 و 2 طول شرقى و 38 عرض شمالى و 1570 مترى از سطح دريا قرار دارد و فاصله آن تا مرز ايران و شوروى قريب 40 كيلومتر مىباشد . اين شهر در فلاتى ، به شكل دايره ، ساخته شده و در مغرب آن كوه سبلان واقع است . از بناهاى اين شهر مقبرهء شيخ صفى الدين اردبيلى جد صفويانست كه ژنرال پسكويچ روسى در زمان جنگ ايران و روس بسال 1828 ميلادى آن را غارت كرد و كتابهايش را بموزهء پطرگراد انتقال داد . ژنرال گاردان در اطراف شهر بارويى ساخته كه اكنون خرابهء آن موجود است .

به « جغرافياى سياسى كيهان » و « فرهنگ جغرافيايى ايران » جلد چهارم و « نزهت القلوب » و « معجم البلدان » رجوع شود .

( 178 )

ص 19 ، سطر 7 : مغان

[ م غا ن ] ( اسم خاص ) . نام يكى از دهستانهاى پنجگانه بخش گرمى شهرستان اردبيل است . اين دهستان در شمال بخش و در ناحيه كوهستانى قرار دارد . آب و هوايش گرم و از 96 آبادى بزرگ و كوچك تشكيل يافته است . مركز آن « بيله‌سوار » و قراء مشهورش « باباش كندى » ، « زرگر » ، « گوگ‌تپه » و « شيرين‌آباد » است . « 1 »

( 1 ) - دشت مغان نيز در اين ناحيه واقع است .