جهانگشاى نادرى ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٠
در بيان توجّه موكب نادرى بجانب كوهستان بختيارى براهنمايى توفيق حضرت بارى
ميرزا را شفيع گناهان خود ساخته ، عريضهء اعتذارآميز بدرگاه معلّى فرستاده ، بنابراينكه رايات جهانگشا عازم قندهار بود كار او حواله بوقت ديگر گشته جوابى از موقف اعلى عزّ اصدار نيافت .
در بيان توجّه موكب نادرى بجانب كوهستان بختيارى براهنمايى توفيق حضرت بارى
در بيان توجّه موكب نادرى بجانب كوهستان بختيارى براهنمايى توفيق حضرت بارى
سابقا كيفيّت احوال بختيارى نگاشتهء كلك وقايع‌نگار شد ، كه بعد از تنبيهات مكرّر ، محال جام و لنگر بسكناى آن جماعت مقرر گرديد .
مجددا جمعى از آن طايفه كه در زواياى جبال و مكامن خمول متوارى بودند « 1 » ، از تله جسته و گريخته جمعيتى منعقد ساخته از ملازمان ركابى ايشان نيز جمعى بمرور ايّام بايشان پيوسته ، و عليمرادى « 2 » نامى قائد راه روسياهى و پيش‌آهنگ طريق گمراهى ايشان گرديد . نخست از دربار معدلت معلّى جمعى بتنبيه ايشان مأمور گشته ، در محال زز « 3 » 1078 ، از آن جماعت مغلوب شدند . ثانيا بابا خان چاپوشلو با جمعى از خوانين و حكّام بدفع ايشان نامزد گشته با ايشان محاربه و غالب آمده ، و عليمرادى با معدودى سالك طريق فرار گرديد . بعد از آنكه بابا خان حسب الامر مطاع مأمور دربار سپهر ارتفاع گرديد ، عليمرادى باز فرصت جسته ، سلك جمعيّت ترتيب داده در سمت كوهستان دست دزدى و افساد برگشاد . بعد از آن سلطانعلى بيك ابيوردى و نجفقلى بيك شرباشران با فوجى باتفاق حاكم شوشتر و نائب كوه‌گيلويه بامر اقدس عازم گوشمال ايشان گشته ، در پاى كوه مشهور به سالم 1079 نزول ، و چون بسرحد وضوح پيوست كه عليمرادى قله كوه را ، كه سر بر سپهر ميزد ، سقناق خويش ساخته ، در آنجا به تحصّن پرداخته است ، قشون
( 1 ) - در نسخهء « ح » : « جمعى از آنها كه در زواياى جبال متوارى بودند . » ( 2 ) - در نسخهء « ب » ، « و » : « عليمرادى نام مميوند . » ( 3 ) - در نسخهء « ط » : « رز »