نشأة التشيع والشيعة ( برآمدن شيعه وتشيع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٤٦

مبحث دوم آماده‌سازى امت اسلامى براى خلافت حضرت على عليه السّلام

مىدهند ، بار بهتان و گناه آشكارى را به دوش كشيده‌اند » « 1 » .

از طرق مختلف روايت شده است اين آيه نيز در حق على عليه السّلام نازل شده و نزول آيه به خاطر اين بوده است كه گروهى از منافقان او را آزار مىدادند و به او افترا مىبستند « 2 » .

ازجمله شواهدى كه تأييد مىكند اين آيات در بيان فضيلت و شخصيت والاى حضرت على و نقش مهم او در اسلام ، نازل شده و مؤمنان هم به اين حقايق آگاه بوده و بدان اعتقاد داشته‌اند ، احاديث فراوانى است كه از حضرت پيامبر در تأييد اين مطلب نقل شده است . به‌عنوان نمونه ، از سعد بن ابى وقاص نقل است :

معاويه به من دستور داد به ابو تراب دشنام دهم . به او گفتم : هرگز او را دشنام نخواهم داد ، زيرا سه چيز دربارهء على از رسول خدا شنيدم كه اگر يكى از آنها دربارهء من بود ، در نظرم بهتر از « شتران نجيب و اصيل » جلوه داشت ؛ يكى اين‌كه : در بعضى از جنگ‌ها ، پيامبر او را به جاى خود نهاد و او را همراه خويش به جنگ نبرد ؛ على گفت : اى رسول خدا ! مرا نزد زنان و بچه‌ها مىگذارى ؟

حضرت فرمود : آيا راضى نيستى نسبت به من چون هارون نسبت

( 1 ) - احزاب ، آيهء 58 . ( 2 ) - تفسير كشاف ، ج 3 ، ص 559 .