آيين نبرد در عصر پيامبر ( ص ) ( فارسي ) — الصفحة ١٠٨

15 - 1 . سرى بودن كارهاى جنگى

8 . آماده‌سازى نيروها از نظر روحى و تشويق آنان به نبرد .

9 . قرار دادن سيستم شناسايى .

10 . تعيين رمز شروع نبرد .

11 . تعيين شيوه‌هاى همكارى ميان افراد ، مثل جنگ بدر ، يا ميان واحدها ، مثل سريهء طفيل بن عمرو و ميان فرماندهىهايى كه پس از جنگ حنين به طايف پيوستند ، يا ميان تشكيلات ، همانند نيروهايى كه در غزوهء فتح به مكه وارد شدند .

12 . صدور توصيه‌هايى مربوط به تيراندازى يا هجوم يا شيوه‌اى كه رزمنده بايد در مقابل دشمن اتخاذ كند .

13 . تعيين زمان آغاز جنگ كه پيش از آمادگى كامل دشمن و در تاريكى شب انجام مىشد .

14 . مذاكره با دشمن از ديگر كارهايى بود كه در منطقه استقرار و در مقر فرماندهى انجام مىشد .

15 - 1 . سرى بودن كارهاى جنگى

رسول خدا ( ص ) تلاش فراوان مىورزيد تا عمليات جنگى را پنهان نگه دارد و براى تحقق اين هدف اقدامهاى چندى را به اجرا درمىآورد ، مثل پنهان نگه داشتن اقدامهاى مقدماتى در سريه عبداللّه بن جحش و در غزوهء فتح و غيره .

جز شمارى اندك از افرادِ موصوف به رازدارى و پنهان كارى ، كسى بر نيّات آن حضرت آگاه نبود . ديگر از اقدامهاى آن حضرت در اين باره اينها بود :

1 . صدور فرمانهاى كوتاه به فرماندهان عمليات .

2 . همراه ساختن نامه با فرمانده يا دادن آموزشهاى شفاهى .

3 . تعيين زمان اجراى مأموريت .

4 . تعيين جهت و سويى كه نيروهاى عمل كننده براى گمراه ساختن دشمن بايد بپيمايند .

5 . پنهان نگهداشتن غزوه‌ها .

6 . فرمان حركت پنهانى و عدم اعلام هدف مگر در هنگام مناسب .

7 . ارسال جاسوسان و عناصر اطلاعاتى .