ادبيات سياسى تشيع ( فارسي ) — الصفحة ٢٣
اصناف مسلمانان ، در شعر شيعه
8 - توصيف تقوى ، ورع و زهد رهبران و اولياى شيعه ؛
9 - تصويرگرى معركه‌هاى سوزناك و گريه بر شهيدان شيعه ؛
10 - رثاء على ( ع ) و فرزندان آن امام به‌ويژه امام حسين ( ع ) و يارانشان در كربلاء ؛
11 - بيزارى از دشمنان اهل‌بيت و دفاع از حق آنان در خلافت و امامت بر مسلمين ؛
12 - دفاع از حقّ حضرت فاطمه - عليها السّلام - و ذكر مظلوميّت آن حضرت و ذكر فدك ؛
13 - دفاع از كرامت و عزّت مردم و دفاع از حقوق آن‌ها و حمله بر ستمگران و غاصبان ؛
14 - شجاعت و صراحت لهجه در بيان ؛
15 - باور به تلازم حمد خداوند ، پيامبر خدا ( ص ) و آل پيامبر ( ع ) در ادب ؛
16 - چشمداشت اجر معنوى و اخروى در سرودن اشعار ؛
17 - تعليل و ريشه‌يابى حوادث تاريخى و بيان ستمى كه بر اهل‌بيت ( ع ) رفته است ؛
18 - داشتن صداقت و عاطفه و همگامى آن‌دو ، در شعر ؛
19 - بهره‌گيرى از سبك جدلى با تكيه بر پشتوانه‌ى تاريخى ؛
20 - التزام به تبعيّت از سبك قرآن كريم و بهره‌گيرى از معانى آن در شعر ؛
21 - استفاده از شعر در ميان اسناد تاريخى ، سياسى و عقيدتى ؛
22 - كثرت و تنوّع در بيان انواع و اغراض شعر ؛
مخاطبان ، در شعر شيعه
مخاطبان ، در شعر شيعه
شاعران شيعه در نحوه‌ى خطاب و شيوه‌ى عتاب ، تنوّع به‌كار برده‌اند . گاهى شاعر خود را مخاطب قرار مىدهد .
گاه ، پيامبر خدا ( ص ) ، گاهى ، امير المؤمنين على ( ع ) ، گاه حضرت فاطمه ( س ) گاه امام حسين ( ع ) گاه امام عصر ( عج ) ، گاه هاشميان ، گاه ، حادثه‌ى كربلاء ، گاه ، خطاب به امّت اسلامى و گاه از باب عتاب ، امويان را مخاطب قرار داده است .
اصناف مسلمانان ، در شعر شيعه
اصناف مسلمانان ، در شعر شيعه
از نگاه شاعران شيعه ، همه‌ى كسانىكه صداى مظلوميت و طلب يارى امام حسين ( ع ) را