ادبيات سياسى تشيع ( فارسي ) — الصفحة ١٦٠
جيميّه‌ى ابن رومى ، در شهادت يحيى علوى
56 - آن سپاه را دو دسته يارى دهند ، پيادگان و سوارگان ، كه به‌گاه يارى چون مورو ملخ مانند .
57 - در آن‌ها مردانى شجاع چون شير خشمگين باشند كه شجاعان نيرومند را تحت اراده آورده به زانو درآورند .
58 - درهم روند و چون اسبان آن‌ها گردوغبار برانگيزد ، آن غبار برطرف‌شدنى نباشد .
59 - اگر ابرى در فضا بر آن‌ها سنگ ببارد ، پيوسته آن سنگ‌ها از روى آن سپاه در غلطد .
60 - گويا دسته‌هاى نيزه‌هاى برنده‌ى آن‌ها فتيله‌هايى است كه به‌پاى نيزه‌ها روشنى مىدهد .
61 - هركس را ديدار كند ، دوست مىدارد كه چون زنان اسلحه‌اش خلخال و بازوبندى بر دست‌وپاى او باشد تا متعرّض او نشوند .
62 - آن ياوران دين خدا انتقام دين خدا را از دشمنان دين بگيرند و خدا را اوس و خزرج * ديگرى نيز هست .
63 - در آن‌زمان امام به حقّ درباره‌ى شما به‌طور كامل حكم كند ، و چنان نيست كه هر زنى بچه‌ى ناقص زايد .
64 - به راستى كه يحيى چنان بود كه اگر فرصتى به دست مىآورد و مرگ به او مهلت مىداد ، به كارهاى مشكل و نتيجه‌بخش بينا بود .
65 - در اينجاست كه چون گردن‌ها با شمشير بريده گردد ، جوشش نادانى شما فرو نشيند .
66 - من نصيحت خالصانه‌ى خود را با شما گفتم ، و پس از اين با گام‌هاى باز به سرعت راهى را كه خوشايند شما نيست مىپيمايم .
67 - آيا اين حقّ و انصاف است كه آن‌ها با شكم گرسنه روز را به شام برند ، ولى كسان شما نزديك است از سيرى بتركند .
( * ) اوس و خزرج دو قبيله از اهل مدينه ، كه در صدر اسلام ، پيامبر ( ص ) را يارى كردند .