ادبيات سياسى تشيع ( فارسي ) — الصفحة ١٥٦

جيميّه‌ى ابن رومى ، در شهادت يحيى علوى

4 - آيا همواره دين خود را به بدترين زمامداران ( بنى عبّاس ) مىفروشيد ، به خدا كه نزديك است دين خدا به كلّى فاسد و تباه گردد .

5 - همانا كه بنى عبّاس شما را در دام‌هاى فتنه انداختند ، گرچه خود آن‌ها سخت‌تر از شما به دام افتاده‌اند .

6 - اى فرزندان مصطفى ( ص ) ! تا چند مردم از گوشت بدن شما بخورند ، به‌زودى گرفتارى شما بر طرف خواهد شد .

7 - ايا يك تن نيست كه حق پيغمبر ( ص ) خدا را در مورد خاندانش مراعات كند ، آيا كسى نيست كه از پروردگار خود بترسد ؟

8 - اينان ، آياتى را كه خداوند در شأن شما خاندان رسول نازل فرموده ناديده گرفته و چنان است كه گويا كتاب خدا براى آن‌ها آشكار نيست .

9 - به راستى كه نوميد و بىبهره است هركه قرآن را در مورد شما فراموش كند بهره‌ى چنين كسى از اين دنيا و كسب سعادت در آن دنيا ، اندك است .

10 - آيا پس از آن شهيد بزرگوار شما ابو الحسين يحيى ، باز هم ستارگان آسمان به مانند چراغ مىدرخشند ؟

11 - براى ما و بر ما ، نه بر او و نه براى او ، سيلاب اشك و گريه فرومىريزد ( يعنى گريه ما به‌خاطر زيانى است كه پس از شهادت او به دين و به ما مىرسد ) .

12 - چسان بگرييم بر كسىكه در نزد پروردگار خود رستگار گشته و در بهشت برين ، زندگى عالى و فراخى دارد .

13 - اگر در اين جهان و پيش ما زنده نيست ، ولى نزد خداوند در بهشت زنده و به همسر نيز كامياب است .

14 - او در دنيا با مقامى ارجمند و با آوازه زندگى كرد ، نه چون افراد پست و فرومايه . و به درجه‌اى رسيد و مقامى داشت كه زائل‌شدنى نبود .

15 - ما براى بر طرف كردن تاريكىها به او چشم اميد مىداشتيم ، و تاريكىها به امثال او روشن گردد .

16 - خداى بزرگوار عرش ، براى بردن پسر پيغمبر ( ص ) خود ، گوى سبقت را از ما ربود ،