ادبيات سياسى تشيع ( فارسي ) — الصفحة ١٢٣
ديك الجنّ و شعوبيگرى
أصبحت جمّ بلابل الصّدر * و أبيت منطويا على الجمر
قصيده‌ى 5 ، در مدح امام على ، عليه السّلام :
دعوا ابن أبي طالب للهدى * و نحر العدى كيفما يفعل
قصيده‌ى 6 ، در مدح فاطمه زهرا ، سلام اللّه عليها :
يا قبر فاطمة الّذي ما مثله * قبر بطيبة طاب فيه مبيتا
قصيده‌ى 7 ، در مدح خاندان وحى و رسالت :
إنّ الرّسول لم يزل يقول * و الخير ما قال به الرّسول
قصيده‌ى 8 ، در رثاى امام حسين ، عليه السّلام :
أصبحت ملقى في الفراش سقيما * أجد النّسيم من السّقام سموما 14
در ختام ، فرازهايى چند از اشعار ديك الجنّ را ترجمه مىكنيم :
- اى ديدگان اشكبار ، در كربلا عزيزانى به خاك شهادت خفته‌اند كه دلم را براى هميشه گورستان اندوه و درد كرده‌اند .
قبرهايى كه در آن‌ها مردان علم و حلم و اعجوبه‌هاى روزگار جاى گرفته‌اند .
خردمندان جامع فضيلت ، از خاندان فاطمه ( س ) ، و بزرگان و سروران نجابتمند همه در اين گورها آرميده‌اند .
در قصيده‌ى ديگر ، در فضايل امام على ( ع ) مىگويد :
- محبّت گروهى براى من شرف‌آفرين است كه به نزول سوره‌ى مباركه‌ى « هَلْ أَتى » شرافت يافته‌اند .
به كسى علاقه مىورزم كه هرگز سر بر آستان بت نسود و در زندگى و كشاكش نبرد ، لحظه‌اى شكّ نكرد و از سنّت هستى گامى فراتر ننهاد .
دستان تواناى پروردگار عالم ، نهال هدايت را در سرزمين وجود او بنشاند ، تا بروييد و برداد .
* * *