تطبيق لغات جغرافيايى قديم و جديد ايران ( فارسى ) — الصفحة ٨٢
اسامى شهرها
منتها اين‌كه در مرتبهء تحتانى آن معبدى هم معتقدند . گويند اين برج مربع بوده و هر ضلع آن به طول صد و شصت و شش ذرع حاليهء ما و ارتفاع آن پانصد قدم و عظمت اين بنا را زياده از عظمت هرمان مصر مىدانند و داستان خراب شدن اين برج و تبلبل السنه مشهور است و ما را به ذكر آن حاجتى نيست .
بابيلنيان - بابيلنى : از اين دو كلمه نيز مقصود ارض بابل است كه آن را « بابيرنى » هم گفته‌اند و گاهگاه كه ارض كالده يا كلده مىگويند مقصود همين سرزمين مىباشد و فىالحقيقه ارض بابل آن اراضى پستى است كه فيما بين دجله و فرات تا ملتقاى اين دو شط كه به خليج فارس متصل مىشود واقع شده .
بابيلنيان - بابيلنين : اسم اهالى قديم بابل است و مورخين چنان‌كه اشاره نموديم آنها را منسوب به كوش بن حام بن نوح عليه السلام دانسته‌اند .
باتانايه : اسم قديم قصبهء سروج تابع لواى بيره‌جك ولايت حلب و از الجزيره است .
باتنه : اسم شهر اطنه است واقع در مشرق زغما و در مغرب اورفه .
بات‌هيس - باطيس : اسم بندر باطوم بوده .
باديس : اسم قديم يكى از شهرهاى كرمان بوده واقع در حوالى دماغهء كارپل كه امروز معروف به جاسك است . اين شهر در سرحد مملكت قديم كرمان و مكران و از بلاد ساحليه محسوب مىشده .
بارباريكوم : در قديم اسم يكى از مصبهاى رود سند بوده .
باردين : اسم رودخانه‌اى است كه از پهلوى دمشق شام مىگذرد و اين شهر را سيراب مىنمايد حالا معروف به برد است . ياقوت حموى در معجم البلدان گويد : « اين رودخانه را نام برديا مىباشد و يقال -