تاريخ مشروطه ايران ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٢

ملا نصر الدين و آذربايجان

باش قولاغوگ دوزليموب * چوخدا باسوب گوريلداما

دينمه دانشمايات بالام ، * سن دين اولميوب هله .

منتظم اولماش عمل * رونق كار اولورمى يا ؟ ! . .

صبح طلوع ايتمه مش * وقت نهار اولورمى يا ؟ ! .

بر گل آچيلماق ايله ذه * فصل بهار اولورمى يا ؟ ! .

دينمه دانشمايات بالام ! * سن دين اولميوب هله .

قتل ايله دگز اتابكى * منكه بو امرى دانمرم

وار گنه مين اتابگز * يوخسه عمللى قانمرم ؟ !

كهنه قاپى پوتيز ليكه * تازه لشه اينانمرم

دينمه دانشمايات بالام ! * سن دين اولميوب هله .

گيرم اتابك اولدى ده * توپ و تفنگز هانى ؟ !

بحر عميق حربده * كشتى جنگز هانى

اسگى حمام در اسگى تاس * پس يگى رنگكز هانى ؟ ! . .

دينمه دانشمايات بالام ! * سن دين اولميوب هله .

سويله مگا وزارت * ماليه گز دوزلدى مى ؟ !

يا ازون ال ازون پاپاغ * قسالاشوب گودلدى مى ؟ !

الكه گزه شمند و فر * يول تاپابيلدى گلدى مى ؟ ! .

دينمه دانشمايات بالام ! * سن دين اولميوب هله .

باز « آذربايجان » پاسخى داد كه چند شعر آن اينهاست :

گر اولاليم آخوش دماغ * عازم كوى ملك رى

ممكن اولور مى بويولى * بردن ايدك تمام طى ؟ !

تركى دير يواش يواش * لفظ عرب شوى شوى

سنده كه يوخدى حوصله * دينمه دانشما صبر ايله .

چوخلارى اولكه دن قراخ * باخدى بزه هرلدادى

اسگى قاپى دابانى تك * بر نفسه جرلدادى

دور زمانى كورمه دن * فر فراتك فريلدادى

سنده كه يوخدى حوصله * دينمه دانشما صبر ايله .

اين شعرهاى « آذربايجان » در تبريز شناخته گرديد و بزبانها افتاد كه بچه‌ها در كوچه‌ها ميخواندند و شعرهاى ديگرى از اين گونه ، باز ساخته گرديد . آن روز در آن روزگار شور و تكان اين چيزها ارج مىداشت .