درآمدى به شيعه شناسى ( فارسى ) — الصفحة ٨٩
الف ) پيش از قيام كربلا
فصل پنجم شيعه در عصر امويان
فصل پنجم شيعه در عصر امويان
حكومت بنى اميه با زمامدارى معاوية بن ابى سفيان در سال 41 هجرى آغاز گرديد . و در سال 132 هجرى با زمامدارى مروان حمار پايان يافت . در اين دوره شيعيان در شرايط بسيار سخت و ناگوارى زندگى مىكردند . اما فراز و فرودهايى را نيز در برداشت ؛ فشار و سخت‌گيرى در قسمتى از اين دوران فزاينده‌تر و دردناك‌تر بود . در مجموع مىتوان عصر امويان را به دو دوره‌ى كلّى تقسيم كرد . دوره‌ى قبل از قيام كربلا ، و دوره پس از قيام كربلا . اين تقسيم‌بندى بر اين اساس است كه قيام كربلا تأثير بسزايى در افكار و عواطف مسلمانان گذاشت و حكومت بنى اميه را با چالش جدّى مواجه ساخت . اينك به اختصار در مورد شرايط شيعه در اين دو دوره سخن خواهيم گفت :
الف ) پيش از قيام كربلا
الف ) پيش از قيام كربلا
پس از شهادت امير المؤمنين عليه السّلام امام حسن مجتبى عليه السّلام ، عهده‌دار امر امامت