درآمدى به شيعه شناسى ( فارسى ) — الصفحة ٥٦
پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و محبّت امير المؤمنين عليه السّلام
برخى از مضامين وارد در اين روايات چنين است :
1 . محبّت على بن ابى طالب بر همگان واجب است . « 1 »
2 . اگر همه‌ى انسان‌ها بر محبّت على بن ابى طالب عليه السّلام اجتماع مىكردند خداوند دوزخ را خلق نمىكرد . « 2 »
3 . اگر فردى به اندازه‌اى كه نوح عليه السّلام در ميان قومش بود خدا را عبادت كند ، و به اندازه‌ى كوه احد طلا در راه خدا انفاق كند ، و هزار بار پياده به حج خانه خدا برود ، و ميان صفا و مروه در راه خدا كشته شود ، اما على عليه السّلام را دوست نداشته باشد ، بوى بهشت به مشام او نخواهد رسيد و داخل بهشت نخواهد شد .
4 . هركس على عليه السّلام را دوست داشته باشد ، پيامبر را دوست داشته ، و هركس او را دشمن بدارد با پيامبر دشمنى كرده است . « 3 »
5 . ملك الموت همان‌گونه كه بر پيامبران ترحّم مىكند ، بر محبّان على بن ابى طالب ترحّم مىورزد . « 4 »
6 . كسى كه مىپندارد كه به پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و آن‌چه او از جانب خداوند آورده است ايمان دارد ولى على بن ابى طالب را دشمن مىدارد ، دعوى دروغ نموده و او مؤمن نيست . « 5 »
( 1 ) . انّي افترضت محبّة علىّ بن ابى طالب على خلقي عامّة . ( 2 ) . لو اجتمع الناس علي حبّ على بن ابي طالب لما خلق اللّه النّار . ( 3 ) . من احبّ عليّا فقد احبّنى و من ابغض عليا فقد أبغضنى . ( 4 ) . ان ملك الموت يترحّم على محبّي على بن ابي طالب كما يترحّم على الانبياء . ( 5 ) . من زعم انه امن بي و بما جئت به و هو يبغض عليا عليه السّلام فهو كاذب ليس بمؤمن .