درآمدى به شيعه شناسى ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٦

5 . حديث منزلت

حجّاج ، ابو داود ، ابو عيسى ترمذى ، ابو عبد الرّحمن نسائى ، ابن ماجه قزوينى در صحاح و مسانيد خود آن را روايت كرده‌اند و همگى بر درستى آن اتفاق دارند . « 1 »

مفاد حديث اين است كه همه‌ى منزلت‌هايى كه هارون نسبت به موسى داشته است ، جز منزلت نبوت ، را على عليه السّلام نسبت به پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله دارا مىباشد .

منزلت‌هاى هارون - چنان‌كه در قرآن كريم بيان شده است - عبارتند از :

1 . وزارت : وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي هارُونَ أَخِي .

2 . حمايت و پشتيبانى : اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي .

3 . مشاركت در نبوت و رهبرى : وَ أَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي « 2 » .

4 . خلافت و جانشينى : وَ قالَ مُوسى لِأَخِيهِ هارُونَ اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي « 3 » .

على عليه السّلام - به مقتضاى حديث منزلت - همه‌ى اين منازل و مناصب را - جز نبوت - داشته است ، بنابراين ، او نسبت به پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله از سمت‌هاى وزارت ، حمايت و ياورى ، خلافت و جانشينى ، مشاركت در رهبرى از طريق خلافت و امامت ( نه نبوت ) برخوردار بوده است . يعنى در حيات پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله وزير و پشتيبان ، و پس از پيامبر جانشين او در هدايت و رهبرى امت بوده است .

گفته شده است : جانشينى حضرت هارون براى حضرت موسى در زمان حيات او و در مورد خاصّى تحقق يافت ، يعنى در چهل روز كه حضرت موسى به ميقات

( 1 ) . كفاية الطالب في مناقب علي بن ابي طالب ، ص 282 . ( 2 ) . طه / 29 - 32 . ( 3 ) . اعراف / 142 .