درآمدى به شيعه شناسى ( فارسى ) — الصفحة ٢١٤
شبهه‌ى امتناع نسخ
نسبت على عليه السّلام به خود را چون نسبت هارون به موسى دانسته است با اين تفاوت كه هارون پيامبر بود ولى على عليه السّلام پيامبر نيست ، زيرا پس از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله كسى به نبوت مبعوث نخواهد شد . « أنت منّي بمنزلة هارون من موسى الا انّه لا نبيّ بعدي » .
در نسبت ميان نبوت و رسالت دو نظريه است ، برخى آن را اعم از رسالت و برخى ملازم با آن دانسته‌اند ، در هر صورت ختم نبوت مستلزم ختم رسالت نيز خواهد بود ، زيرا همان‌گونه كه نفى يكى از دو امر متلازم ، مستلزم نفى ديگرى است ، نفى عام نيز مستلزم نفى خاص است . بنابراين سخن كسانى كه گفته‌اند دلايل خاتميت مربوط به ختم نبوت است نه ختم رسالت ، و آمدن رسولى ديگر را نفى نمىكند ، پندارى بيش نيست .
شبهه‌ى امتناع نسخ
شبهه‌ى امتناع نسخ
پس از آن‌كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله دعوى نبوت كرد ، و با آوردن معجزه ، نبوت خود را اثبات نمود ، عده‌اى از يهود به او ايمان آوردند ، اما عده‌اى ديگر راه عناد و انكار را برگزيدند . از جمله شبهاتى كه توسط يهود در مورد نبوت پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله مطرح شده است ، شبهه‌ى امتناع نسخ است .
به زعم آنان نسخ در شريعت يا مستلزم بدا يعنى تغيير در علم الهى است ، و يا مستلزم انجام كارى بر خلاف حكمت . زيرا اگر حكمى كه در آغاز تشريع شده است ، داراى ملاك حكيمانه نباشد ، تشريع الهى سفيهانه خواهد بود . و اگر داراى ملاك بوده و آن ملاك همچنان باقى است ، پس حكم پيشين نسخ نخواهد شد . و اگر آن ملاك موقت بوده است ، ولى خداوند نمىدانسته است كه ملاك آن محدود است ،