تاريخ تشيع از آغاز تا پايان عصر غيبت صغرى ( فارسي ) — الصفحة ٧٤
سكوت امير مؤمنان عليه السّلام
درس هفتم
درس هفتم
سكوت امير مؤمنان عليه السّلام
سكوت امير مؤمنان عليه السّلام
اكنون بايد ديد چرا على عليه السّلام پس از سقيفه و آغاز حكومت ابو بكر از حق مسلم خود صرف‌نظر كرد ؟ و چرا پس از اطمينان به بىتأثيرى احتجاج‌ها و استدلال‌هاى چند ماهه ، جنگ مسلحانه نكرد ؟ باتوجه به اين‌كه عده‌اى از بزرگان اصحاب پيامبر ، طرفدار جدى آن حضرت بودند و عامهء مردم مسلمان نيز مخالفتى با آن جناب نداشتند ، به‌طور كلى مىتوان گفت ، كه امير المؤمنين على عليه السّلام مصلحت اسلام و مسلمانان را در نظر گرفت و سكوت اختيار كرد . چنان كه در خطبه شقشقيه مىفرمايد :
« . . . من رداى خلافت را رها ساختم و دامن خود را از آن درپيچيدم ( كنار رفتم ) . در حالى كه در اين انديشه فرو رفته بودم كه آيا با دست تنها ( بدون ياور ) بپاخيزم ؟ و يا در اين محيط پر خفقان و ظلمتى كه پديد آورده‌اند ، صبر كنم . محيطى كه پيران را فرسوده ، جوانان را پير و مردان باايمان را تا واپسين دم زندگى به رنج وا مىدارد .
( عاقبت ) ديدم بردبارى و صبر ، به عقل و خرد نزديك‌تر است ، ازاين‌رو شكيبايى ورزيدم . ولى به كسى مىماندم كه خار در چشم و استخوان در گلو دارد . با چشم خود مىديدم ، ميراثم را به غارت مىبرند » « 1 » .
البته باتوجه به سخنان آن حضرت ، مىتوان به علل و عوامل جزئى ديگرى در مورد سكوت ايشان اشاره كرد :
( 1 ) . فسدلت دونها ثوبا و طويت عنها كشحا و طففت أرتئى بين ان اصول بيد جذّآء او أصبر على طخية عمياء يهرم فيها الكبير ، و يشيب فيها الصّغير ، و يكدح فيها مؤمن حتّى يلقى ربّه ! فرايت انّ الصّبر على هاتا احجى ، فصبرت و فى العين قذى ، و فى الحلق شجى ، أرى تراثى نهبا ( نهج البلاغه ، فيض الاسلام ، خطبه