تاريخ تشيع از آغاز تا پايان عصر غيبت صغرى ( فارسي ) — الصفحة ١٩٥
تشيّع در ميان قبايل
على عليه السّلام وقتىكه شنيد عده‌اى از قبيله ربيعه در بصره به دست سپاه عايشه شهيد شده‌اند ، فرمود :
يا لهف نفسى على ربيعة * ربيعة السّامة المطيعة « 1 » « 2 »
مسعودى نيز مىگويد :
« على عليه السّلام درباره ربيعه و تمجيد از آنها سخنان زيادى دارد ؛ زيرا آنان انصار ، اعوان و ركنى از اركان او بودند » .
از جمله سخنان آن حضرت دربارهء ربيعه ، اشعار زير است كه در جنگ صفين فرمود :
لمن راية سوداء يخفق ظلها * اذا قيل قدمها حضين تقدما « 3 »
فيوردها فى الصف حتى يعلها * حياض المنايا تقطر الموت و الدّما « 4 »
جزى الله قوما قاتلوا فى لقائه * لدى الموت قدما ما اعروا كرما « 5 »
و اطيب أخبارا و اكرم شيمة * اذا كان اصوات الرجال تغمغما « 6 »
ربيعه أعنى انّهم اهل نجدة * و بأس اذا لاقو ، خميسا عرمرما « 7 » « 8 »
يكى از بزرگان ربيعه ، جميل بن كعب ثعلبى بود كه از شيعيان و ياران على عليه السّلام به شمار مىرفت . آن‌گاه كه به‌دست معاويه اسير شد ، معاويه گفت :
« چه نعمتى بزرگ‌تر از اين‌كه خدا مرا بر مردى مسلط كرد كه در يك ساعت عده زيادى از ياران مرا كشته بود » ! « 9 »
شقيق بن ثور سدوسى هم ، در صفين خطاب به قبيله ربيعه مىگفت : « اى گروه ربيعه ! عذرى
( 1 ) . افسوس بر ربيعه ، ربيعهء فرمانبر و مطيع . ( 2 ) . زبير بن به كار . الأخبار الموفقيات ، منشورات الشريف الرضى ، قم ، 1416 ه ، ص 159 . ( 3 ) . كسىكه پرچم سياهى دارد و در اهتزاز است ؛ وقتى به او گفته مىشود پرچم را پيش ببر ، ( 4 ) . پس آن را وارد صف مىكند تا نيزه‌ها از آن پيش مىروند كه مرگ و خون از آنها مىچكد . ( 5 ) . خدا جزا دهد قومى را كه هنگام پيكار جنگيدند ، از مرگ استقبال كردند و هيچ‌گاه با نيكى مخالف نبودند . ( 6 ) . خوش‌لباس‌ترين و خوش‌سيماترين مردم هستند ، آن‌گاه كه صداى مردان در ميدان جنگ به‌هم مىپيچد . ( 7 ) . منظورم ربيعه است ؛ آنان هنگام رويارويى با سپاهى بزرگ داراى شجاعت و قدرت هستند . ( 8 ) . مسعودى . همان ، ج 3 ، ص 59 . ( 9 ) . همان ، ص 60 .