پيامدهاى عاشورا ( فارسي ) — الصفحة ١٩٢

هفت - حرمله ؛

« اللَّهُمَّ اذِقْهُ حَرَّ ا لْح ديدِ . اللَّهُمَّ اذِقْهُ حَرَّ ا لْح ديدِ . اللَّهُمَّ اذِقْهُ حَرَّ النَّارِ . »

خدايا ، سوزش شمشير را به او بچشان . خدايا ، سوزش شمشير را به او بچشان . خدايا ، سوزش آتش را به او بچشان .

از نفرين امام سجاد عليه السلام ، كه مظهر عفو و گذشت از خطاكاران بود ، معلوم مىشود كه حرمله چه قدر دل اهل‌بيت پيامبر عليهم السلام را به درد آورده است .

ابو مخنف از امام باقر عليه السلام نقل مىكند : « هنگامى كه على اصغر در آغوش پدر هدف تير حرمله واقع شد ، امام حسين عليه السلام آنان را نفرين كرد و فرمود :

« وَ انْتَقِمْ لَنا مِنْ هؤُلاءِ الظَّا لِمين »

خدايا ، انتقام ما را از اين ستمگران بستان . « 1 »

منهال گفت : « پس از زيارت مدينه ، عازم كوفه شدم . وقتى به كوفه رسيدم ، مختار به قلع و قمع عاملان حادثهء كربلا مشغول بود . من با مختار رفاقت قديمى داشتم . چند روزى در خانه براى ديد و بازديد نشستم .

سپس بر مركب سوار شدم و به قصد ديدار مختار از خانه خارج شدم .

وقتى چشم مختار به من افتاد ، گفت : هان منهال ، كجا بودى تا حالا به ديدن ما نيامدى و در قيام با ما همراه نبودى ؟

گفتم : امير ، من به سفر حج رفته بودم .

با هم مشغول صحبت شديم تا به محلهء كناسه رسيديم . مختار در آن جا متوقف شد ؛ گويى منتظر است . برخى از افرادش ، كه اطراف او بودند ، خبر دادند كه حرمله در اين محله مخفى شده است . مأموران به سرعت ،

( 1 ) - تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 448 .