پژوهشى پيرامون شهداى كربلا ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٢

عمرو « 3 » بن جنادهء انصارى

داشت « 1 » او همراه پدر و مادرش ، در مكّهء مكرمه به امام حسين عليه السلام پيوست « 2 » و پس از شهادتِ پدرش جناده در روز عاشورا ، مادرش او را امر به جهاد كرد و گفت : پسرم برو و حسين عليه السلام را يارى كن . آن جوان نزد امام عليه السلام آمد و [ پس از عرض ادب ] اجازهء ميدان خواست . حسين عليه السلام اجازه نداد ؛ او بار ديگر سخن خود را تكرار كرد . امام عليه السلام فرمود : اين جوان پدرش شهيد شده و شايد مادرش ، ميدان رفتن او را خوش نداشته باشد . او گفت :

اى فرزند رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ، مادرم مرا امر كرده شما را يارى كنم و خود ، لباس جنگ بر تنم پوشانده است . « 3 » حسين عليه السلام اجازه داد و او به ميدان رفت و اين رجز را خواند :

اميرى حُسَيْنٌ وَنِعْمَ الاميرُ * سُرُور فُؤادِ البَشير النّذيرِ

عَلِىٌّ وَفاطِمَةٌ والِداهُ * فَهَلْ تَعْلَمُونَ لَهُ مِنْ نَظيرٍ

لَهُ طَلْعَةٌ مِثْلُ شَمْسِ الضُّحى * لَهُ غُرَّةٌ مِثْلُ بَدْرِ الْمُنيرِ « 4 »

امير من حسين عليه السلام است و چه خوب اميرى است او مايهء شادى دل پيامبر بشارت دهنده و انذار كننده است

پدرش على عليه السلام و مادرش فاطمه عليها السلام است آيا شبيهى براى او سراغ داريد ؟

او چهره‌اى همچون خورشيد رخشان و پيشانىاى چون ماه دارد .

برخى نيز نقل كرده‌اند كه در ميدان اين رجز را خواند :

اضِقُ الخِناقَ مِنَ ابْنِ هِنْدٍ وَارْمِهِ * فى عَتْرِهِ بِفَوارِسِ الانْصارِ

ومُهاجرينَ مُخَضِّبينَ رِماحَهُمْ * تَحْتَ الْعِجاجَةِ مِنْ دَمِ الْكُفَّارِ

خُضِبَتْ عَلى عَهْدِ النَّبِىِّ محمّدٍ صلى الله عليه و آله و سلم * فَالْيَومَ تُخْضَبُ مِنْ دَمِ الْفُجّارِ

وَالْيَوْمَ تُخْضَبُ مِنْ دِماء مَعاشِرٍ * رَفَضُوا الْقُرآنَ لِنُصْرَةِ الاشْرارِ

طَلَبُوا بِثارِهِمْ بِبَدرٍ وَانْثَنُوا * بِالْمُرْهِفاتِ وَبالْقَنَا الْخَطّارِ

وَاللَّهِ رَبّى لا ازالُ مُضارباً * لِلْفاسقينَ بِمُرْهَفٍ بَتَّارِ

( 1 ) . تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 327 . ( 2 ) . ابصارالعين ، ص 159 ، مركز الدراسات الاسلامية لحرس الثورة . ( 3 ) . ذخيرة الدارين ، ص 244 . ( 4 ) . همان .