پژوهشى پيرامون شهداى كربلا ( فارسي ) — الصفحة ٢١٩
عبدالرحمن بن عقيل
قَدْ عَلِمَتْ حَقّا بنو غِفارٍ * وخِنْدَفٌ بعد بنىنِزار
لَنَضْرِبَنَّ مَعْشَر الفُجّارِ * بِكُلِّ عَضْبٍ صارمٍ بَتّار
يا قوم ذو ذوا عن بنى الاحرار * بالمَشْرَفى « 1 » والقَنا الخَطّارِ « 2 »
بنو غفار و خِنْدَف و بنىنزار به حقّ مىدانند كه با هر شمشير برّان گروه بدكاران را مىزنيم . اى قوم ! با [ شمشير ] مشرفى و نيزهء جنبنده از فرزندان آزادگان دفاع كنيد .
در زيارت ناحيه‌ى مقدسه‌ى امام عليه السلام از وى و برادرش اين گونه ياد شده است :
« السلام على عبداللَّه وعبدالرحمن ابنى عروة بن حرّاق الغفاريين . » « 3 »
ولى در زيارت رجبيه آمده است :
« السلام على عبدالرحمن و عبداللَّه ابنى عروه » « 4 »
عبدالرحمن بن عزرهء غفارى
عبدالرحمن بن عزرهء غفارى
عبدالرحمن بن عرزهء غفارى
عبدالرحمن بن عزودهء غفارى
عبدالرحمن بن عزودهء غفارى
عبدالرحمن بن عروهء غفارى
عبدالرحمن بن عقيل
عبدالرحمن بن عقيل
او فرزند عقيل بن أبىطالب « 5 » و مادرش امّ ولد است . « 6 » چون بلند قامت بود به وى « رمح عقيلى » ( / نيزهء عقيلى ) مىگفتند . « 7 » عبدالرحمن با خديجه ، دختر امام على عليه السلام
( 1 ) . مَشْرَفى ، منطقه‌اى است از سرزمين عرب كه به آن « مشارف الشام » مىگويند و برخى آن را منسوب به جايى در يمن دانسته‌اند . « السيوف المشرفيّة » يعنى شمشيرهاى منسوب به مشرفى » . ( المنجد ، ج 1 ، ص 384 ) ( 2 ) . تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 443 ، دارالمعارف . گويندهء رجز ، تعداد ابيات و برخى از جمله‌هاى آن به گونه‌اى ديگر نيز نقل شده است . ( ر . ك مثيرالاحزان ، ص 58 ؛ اسرار الشهادات ، ج 2 ، ص 294 ؛ مقتل الحسين عليه السلام خوارزمى ، ج 2 ، ص 21 و 26 ، انوارالهدى ؛ بحارالانوار ، ج 45 ، ص 28 ؛ تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 146 . ) ( 3 ) . اقبال الاعمال ، ج 3 ، ص 78 ؛ بحارالانوار ، ج 45 ، ص 71 . ( 4 ) . اقبال ، ج 3 ، ص 345 . ( 5 ) . جمهرة انساب العرب ، ص 69 ؛ المجدى ، ص 307 ، 308 . ( 6 ) . مقاتل الطالبيين ، ص 92 ، دارالمعرفة ؛ تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 469 ، دارالمعارف . ( 7 ) . لباب الانساب ، ج 1 ، ص 260 .