آثار اسلامى مكه و مدينه ( فارسي ) — الصفحة ٩٤
اركان كعبه
گرديد . به مرور زمان و در اثر تحوّلات و تغييرات ، از حجمِ نخستينِ اين سنگ كاسته شد و حتى به چند پاره تقسيم گرديد كه آخرين بار قسمت‌هاى مختلف آن را به يكديگر متصل كردند و آن را در محفظه‌اى نقره‌اى قرار دادند . در حال حاضر تنها به آن اندازه كه براى بوسيدن و استلام لازم است ، جاى گذاشته‌اند .
در بسيارى از روايات آمده است كه حجرالأسود از سنگ‌هاى بهشتى است و همراه آدم عليه السلام به زمين فرود آمد . « 1 »
در نقلى از ابن‌عباس آمده است كه اگر كسى با رسول‌خدا صلى الله عليه و آله بيعت نكرد و سپس حجرالاسود را استلام نمود ، با خدا و رسول صلى الله عليه و آله بيعت كرده است .
همچنين در روايات آمده است كه اين سنگ در آغاز سفيد بود ، اما گناهانى كه فرزندان آدم انجام دادند ، سبب سياه شدن آن گرديد . « 2 »
از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل شده است كه فرمود :
« فاللّه تعالى يُحْييه يَوْم القيامة ، له عَينان يُبْصر بهما ، و لسانٌ يَنطق فيَشهد على مَنِ اسْتَلَمه . »
« خداوند در روز قيامت ، حجر الاسود را زنده مىكند ، در حالى كه دو چشم بينا و زبانى گويا دارد و شهادت مىدهد كه چه كسى آن را استلام كرده است . »
همچنين از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل شده است كه فرمود : « الحجر يمين اللَّه فى أرضه ، فمن مسحه ، مسح يداللَّه » « 3 » ؛ « حجرالاسود ، دست خداوند در روى زمين است ، كسى كه آن را مسح كند ، دست خدا را مسح كرده است . »
امام صادق عليه السلام فرمود : در صورتى كه كسى در اطراف حجر نبود و به راحتى امكان استلام و بوسيدن بود ، آن را ببوسيد و در وقت ازدحام ، از دور ، بر او تكبير بگوييد . « 4 »
( 1 ) كافى ، ج 4 ، ص 184 ( 2 ) كافى ، ج 4 ، ص 190 ( 3 ) الحج و العمرة فى الكتاب و السنه ، ص 102 ( 4 ) نك : كافى ، ج 4 ، ص 404 ؛ التهذيب ، ج 5 ، ص 103